II FZ 208/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 3098/14 w przedmiocie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 7 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Postanowieniem z 23 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 3098/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie "utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 27 grudnia 2017 r." odmawiające M.M. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 7 kwietnia 2014 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Powyższe postanowienie pełnomocnik Skarżącego zaskarżył zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jakkolwiek z innych przyczyn niż wskazane we wniesionym środku zaskarżenia. Przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) został znowelizowany na mocy art. 1 pkt 73) ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 poz. 658, dalej: ustawa nowelizująca). Zaznaczyć jednak należy, że zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, przepisy p.p.s.a, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przed dniem wejścia w życie wskazanej powyżej nowelizacji p.p.s.a., tj. przed 15 sierpnia 2015 r., wobec czego w sprawie należało zastosować art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji. Formuła rozstrzygnięcia zastosowana w zaskarżonym postanowieniu przez sąd administracyjny pierwszej instancji — "utrzymać w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego" — nie znajduje podstawy w mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisach prawa, bowiem postanowienie referendarza sądowego — stosownie do treści art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed 15 sierpnia 2015 r. — utraciło moc na skutek czynności procesowej strony, tj. wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony. WSA w Warszawie z naruszeniem prawa utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego, zamiast merytorycznie rozstrzygnąć w sentencji o żądaniu strony. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi administracyjnemu pierwszej instancji