II FZ 152/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy z zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 832/17 w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 20 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za okresy: grudzień 2010 r., styczeń, luty, marzec, kwiecień, lipiec i październik 2011 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 12 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 832/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu wniosku P. S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego, umorzył postępowanie wywołane wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skarg oraz odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 8 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Sz 832/17 (doręczonym skarżącemu w dniu 27 grudnia 2017 r.) odrzucono skargę P. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 20 lipca 2017 r. Przyczyną odrzucenia było nieuiszczenie wpisu od skargi w terminie, który upływał w dniu 13 października 2017 r. W piśmie złożonym 3 stycznia 2018 r. (data nadania) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie. Wraz z wnioskiem złożył egzemplarz podpisanej skargi oraz dowód uiszczenia w dniu 3 stycznia 2018 r. wpisu od skargi w wysokości 500 zł. W uzasadnieniu przedstawił przebieg czynności związanych z wniesieniem skargi. Wyjaśnił, że stawił się w Sądzie w dniu 13 października 2017 r. w celu uzupełnienia braku formalnego skargi i podpisał skargę. Nie opłacił jej w kasie Sądu, ponieważ, tego dnia kasa była już zamknięta (było już po godz. 15.00). Wówczas, z powodu złego samopoczucia – w tym czasie był w trakcie rehabilitacji kręgosłupa – poczuł silny ból w plecach; nie był w stanie udać się np. do Banku, czy na pocztę aby dokonać opłaty. Telefonicznie poprosił swoją konkubinę – D. B., aby dokonała z własnego konta przelewu na rachunek bankowy WSA w Szczecinie. Mając na uwadze stan zdrowia oraz zapewnienie konkubiny, że uiści opłatę od skargi przelewem z rachunku bankowego, "uznał sprawę za załatwioną". Wskazał, że niewykonanie zobowiązania nastąpiło bez jego winy, a w czasie biegu i upływu terminu na wykonanie zobowiązania, nie mógł wykonać go osobiście, z uwagi na stan zdrowia. W załączeniu przesłał: kopie zwolnień lekarskich za okres od 26 października do 20 grudnia 2017 r., kopie zaświadczeń lekarskich z dnia 26 października i 23 listopada 2017 r. potwierdzających stan jego zdrowia, skierowanie na rehabilitację z dnia 23 listopada 2017 r., kopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 5 października 2017 r. potwierdzającego, że skarżący nie był zdolny do pracy w dniach od 10-25 października 2017 r., kopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 30 listopada 2017 r. potwierdzające niezdolność do stawienia się w Sądzie Okręgowym w S. – niezdolność do dnia 20 grudnia 2017 r. Ponadto w dniu 3 stycznia 2018 r. skarżący uiścił wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wobec stwierdzenia na podstawie akt sprawy, że skarga została wniesiona w terminie, umorzył postępowanie wywołane wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Odnosząc się z kolei do wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, sąd stwierdził, że wniosek ten podlegał odrzuceniu. W oparciu o nadesłane kopie zaświadczeń lekarskich (k. 55, 57), Sad I instancji uznał, że przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi ustała najpóźniej w dniu 20 grudnia 2017 r. (ostatni dzień zwolnienia lekarskiego), a siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, rozpoczął swój bieg w dniu 21 grudnia 2017 r. i upłynął w dniu 27 grudnia 2017 r. Skarżący wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi złożył do Sądu dopiero w dniu 3 stycznia 2018 r., zatem z uchybieniem siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. dalej "P.p.s.a."). W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł o jego uchylenie w całości, jednak podniósł argumentację odnoszącą się wyłącznie do odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu. Wskazał m.in., że przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi ustała najwcześniej w dniu 30 grudnia 2017 r., jest to bowiem ostatni dzień zwolnienia lekarskiego ZUS ZLA seria BS numer [...] (niezdolność do pracy od dnia 23 grudnia 2017 r. do dnia 30 grudnia 2017 r. ze wskazaniem, że chory powinien leżeć). Do zażalenia skarżący dołączył wspomniane zwolnienie oraz zwolnienie nr BS [...] (niezdolność do pracy od dnia 4 stycznia 2018 r. do dnia 1 lutego 2018 r., ze wskazaniem, że chory może chodzić). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a.). Z kolei stosownie do art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przyjął w niniejszej sprawie, że przyczyną nie uiszczenia w terminie wpisu od skargi był m.in. stan zdrowia skarżącego. Zdaniem Sądu ta przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi ustała najpóźniej w dniu 20 grudnia 2017 r., czyli w ostatnim dniu wskazanym w zwolnieniu lekarskim ZUS ZLA BS [...]. Ustalenia te należy uznać za prawidłowe. Z dokumentów dołączonych do zażalenia wynika, że skarżący w dniach 21 i 22 grudnia 2017 r. nie przebywał na zwolnieniu lekarskim, zatem nie było żadnych przeszkód aby w tych dniach złożył wniosek o przywrócenie terminu. Termin do dokonania tej czynności rozpoczął bieg w dniu 21 grudnia 2017 r., kiedy to stan zdrowia skarżącego pozwalał na dokonywanie czynności procesowych i zakończył się w dniu 27 grudnia 2017 r. Ponowne pogorszenie stanu zdrowia skarżącego w dniu 23 grudnia 2017 r. nie miało wpływu na bieg tego terminu. Mogłoby co najwyżej zostać uznane, za okoliczność uprawdopodabniającą brak winy w jego niedochowaniu. Ponieważ zażalenie nie zawiera zarzutów dotyczących umorzenia postępowania wywołanego wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu I instancji, że postępowanie to jest bezprzedmiotowe, za niezasadny należy uznać wniosek o uchylenie pkt 1 zaskarżonego orzeczenia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.