II FZ 1437/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. W. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Bk 533/13 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 30 sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie.

II FZ 1437/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Bk 533/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 30 sierpnia 2013 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu III i IV raty podatku od nieruchomości za 2012 r. odrzucił zażalenie. Z uzasadnienia postanowienia Sądu pierwszej instancji wynika, że skarżący złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 czerwca 2014 r. odrzucające skargę kasacyjną od postanowienia tegoż Sądu z dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd wskazał, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, zaś zażalenie strony, sporządzone własnoręcznie, nie mogło otrzymać dalszego biegu i jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu. W zażaleniu na postanowienie z dnia 9 lipca 2014 r. skarżący zarzucił naruszenie art. 246 § 1 w zw. z art. 257 oraz art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie, wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia – poprzez uchylenie w całości oraz ponowne, wnikliwe i fachowe rozpatrzenie złożonego wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych, w świetle nowych dowodów oraz wyznaczenie z urzędu radcy prawnego. W uzasadnieniu skarżący powoływał się na okoliczności mające wykazać jego trudną sytuację finansową. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji - doręczając odpis postanowienia z dnia 11 czerwca 2014 r. - pouczył, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata albo radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych może być sporządzone przez doradcę podatkowego a w sprawach własności przemysłowej – przez rzecznika patentowego (pkt 5 pouczenia, k – 98-99). Tymczasem zażalenie na ww. postanowienie sporządzone zostało przez skarżącego osobiście, co skutkuje tym, że pozostaje ono dotknięte nieusuwalnym brakiem i z tego względu, jak zasadnie wskazał Sąd pierwszej instancji, podlega odrzuceniu. Stwierdzić przy tym należy, że okoliczności podniesione przez skarżącego w rozpatrywanym obecnie zażaleniu nie tylko w żaden sposób nie podważają prawidłowych ustaleń Sądu pierwszej instancji, ale i w ogóle się do nich nie odnoszą – są one jedynie kolejną próbą polemiki z rozstrzygnięciami dotyczącymi przyznania prawa pomocy, w zakresie których postępowanie zostało już prawomocnie zakończone. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.