II FZ 134/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący, Sędzia NSA Andrzej Jagiełło (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 2088/16 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

II FZ 134/18 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt: III SA/Wa 2088/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił zażalenie J.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt: III SA/Wa 2088/16, odmawiające J.S. (dalej "Skarżący") przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2016 r., w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2013 r. Na powyższe postanowienie z dnia 14 lutego 2017 r., Skarżący złożył zażalenie. Następnie Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2017 r., wezwał Skarżącego do podania zwięzłego uzasadnienia zażalenia, wskazania, czy Skarżący wnosi o jego zmianę, czy uchylenie, nadesłania odpisu zażalenia dla strony przeciwnej. Skarżący został wezwany również do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł wraz z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu od zażalenia w wymaganym terminie skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Wezwanie powyższe doręczono Skarżącemu 22 maja 2017 r. W odpowiedzi na to wezwanie Skarżący pismem z dnia 29 maja 2017 r., uzupełnił braki zażalenia na postanowienie z dnia 14 lutego 2017 r., polegające na podaniu zwięzłego uzasadnienia zażalenia, wskazaniu czy wnosi on o zmianę postanowienia czy jego uchylenie oraz złożenie odpisu zażalenia. Ponadto, w oddzielnym piśmie z dnia 29 maja 2017 r., (data nadania: 29 maja 2017 r.,) Skarżący wniósł o wykładnię zarządzenia z dnia 21 kwietnia 2017 r., o wezwaniu do uiszczenia wpisu. W ocenie Sądu pierwszej instancji w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych na dzień 6 września 2017 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu, o którym mowa w zarządzeniu z dnia 21 kwietnia 2017 r., adresowanym do Skarżącego. Sąd nie zgodził się ze stanowiskiem prezentowanym w piśmie z dnia 29 maja 2017 r., że skoro współskarżąca, tj. A.G., uiściła w dniu 25 maja 2017 r., wpis sądowy do sprawy III SA/Wa 2088/16, to wpis należny od Skarżącego tytułem zażalenia na postanowienie z dnia 14 lutego 2017 r., powinien zostać uznany za uiszczony. Sąd podniósł, że zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2017 r., Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 14 lutego 2017 r., zaś A.G. zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2017 r., do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 7 września 2016 r. Zatem Skarżący winien był uiścić 100 zł tytułem wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 14 lutego 2017 r., odrębnie od uiszczonego przez A.G. Sąd argumentował ponadto, że stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.,) - dalej p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wskazując na tę podstawę Sąd postanowieniem z dnia 12 września 2017 r., orzekł o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 14 lutego 2017 r., jako pisma mimo wezwania nieopłaconego. Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie wniósł o jego zmianę, ewentualnie uchylenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z dnia 17 listopada 2017 r., Skarżący na wezwanie Sądu z dnia 20 października 2017 r., uzupełnił zażalenie poprzez nadesłanie podpisanego odpisu zażalenia oraz złożenie odpisu tego pisma dla strony przeciwnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest zasadne. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w aktach sprawy znajdują się dwa zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 kwietnia 2017 r. W jednym wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie z dnia 14 lutego 2017 r., pod rygorem odrzucenia zażalenia (k 102-103), zaś w drugim wezwano A.G. do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie z dnia 7 września 2016 r. wskazując ten sam rygor (k. 106 - 107). Z akt sprawy wynika bezsprzecznie, że w dniu 25 maja 2017 r., A.G. dokonała przelewu na konto sądu kwoty 100 zł, wskazując w tytule sygn. akt III SA/Wa 2088/16, co należy interpretować jako wniesienie wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 7 września 2017 r. Tak też Sąd pierwszej instancji wpłatę tę przypisał. Skarżący wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 14 lutego 2017 r., nie uiścił, ale jak wynika z akt sprawy w piśmie z dnia 29 maja 2017 r., (data nadania) zatytułowanym "Wniosek o wykładnię z wnioskiem ewentualnym" obok wniosku o wyjaśnienie, którego zażalenia dotyczy zarządzenie do uiszczenia wpisu zawarł także stwierdzenie, że w związku z pouczeniem go o treści art. 227 § 1 p.p.s.a.: " (...) wnosimy (jako wniosek ewentualny do powyższego) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przedmiotowe zarządzenie z dnia 21 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 2088/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (...)". Jakkolwiek jako nadawców tego pisma wskazani zostali A. i J. S. to jest ono sygnowane jednym podpisem. Przytoczony fragment pisma wskazuje, ze zawiera ono zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego z dnia 21 kwietnia 2017 r., o wezwaniu do uiszczenia wpisu (k. 112). Stosownie do art. 227 § 1 p.p.s.a. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie uiszczenia wpisu przysługuje zażalenie, o czym skarżący został pouczony (k. 104). Skoro tak to należało wyjaśnić czy jest to zażalenie J.S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 kwietnia (A.G. na wezwanie z tej samej daty uiściła należny wpis). W konsekwencji tego należało podjąć czynności związane z nadaniem biegu temu zażaleniu (zbadanie zachowania ustawowego terminu do wniesienia tego środka oraz spełnienia wymogów formalnych). Po uzupełnieniu ewentualnych braków wojewódzki sąd administracyjny, stosownie do art. 195 § 1 p.p.s.a., ma obowiązek przedstawić zażalenie wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, chyba, że uchyla zaskarżone orzeczenie w trybie autokontroli (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji postanowieniem z dnia 12 września 2017 r., zażalenia na postanowienie z dnia 14 lutego 2017 r., przed rozpoznaniem zażalenia na zarządzenie z dnia 21 kwietnia 2017 r., o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na to ostatnie postanowienie, było przedwczesne ponieważ stan faktyczny sprawy nie pozwalał na zastosowanie przez Sąd art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tego powodu zaskarżone postanowienie z dnia 12 września 2017 r., należało uchylić. Ponownie rozpoznając sprawę Sąd zobowiązany będzie uwzględnić przedstawione powyżej uwagi. W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił orzec jak w sentencji.