II FZ 1/24

Dnia 9 lipca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 lipca 2023 r., I SA/Kr 450/23 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 17 marca 2023 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2017 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

J. S. (zwana dalej Skarżącą) wniosła do WSA skargę na decyzję DIAS w Krakowie z 17 marca 2023 r. (k. 2). Wartość przedmiotu sporu – potwierdzona przez organ w odpowiedzi na skargę – wyniosła 39 131 zł (k. 5). Skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – została wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi (k. 18) oraz o przedłożenie pełnomocnictwa (k. 19). Karta nr 20 akt stanowi o doręczeniu Skarżącej odpowiedzi organu na skargę. Na dole znajduje się adnotacja, że pismo przekazano do biura podawczego 2 czerwca 2023 r. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu (k. 21) przekazano do biura podawczego 2 czerwca 2023 r. Wezwanie (k. 22) do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia przesyłki braków formalnych skargi przez: złożenie pełnomocnictwa i ustanowienie pełnomocnika do doręczeń w przypadku wyjazdu z Polski przekazano do biura podawczego 2 czerwca 2023 r. Na potwierdzeniu odbioru (k. 23) widnieje adnotacja, że pokwitowano odbiór wezwania o wpis i braki formalne skargi + odpis odpowiedzi na skargę. Karta 24 akt to pismo pełnomocnika z uzupełnieniem braków skargi - załącznikiem jest pełnomocnictwo i dowód uiszczenia opłaty skarbowej tj. kwoty 17 zł od pełnomocnictwa. Brak uiszczonego wpisu od skargi. Postanowieniem z 2 lipca 2023 r. (k. 30) I SA/Kr 450/23, WSA w Krakowie odrzucił skargę z uwagi na jej nieopłacenie. Postanowienie przekazano do biura podawczego 28 lipca 2023 r. (k. 34) Powyższe postanowienie Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika zaskarżyła w całości wskazując, że profesjonalny pełnomocnik w kopercie nie otrzymał wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, a jedynie wezwanie do przedstawienia pełnomocnictwa, który to brak uzupełnił. Wniósł o uchylenie postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że skarga podlega odrzuceniu, jeżeli pomimo wezwania nie zostaną uzupełnione jej braki formalne (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie zarządzeniem wezwano pełnomocnika Skarżącej do: - przedstawienia pełnomocnictwa, - uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że przesyłkę, która powinna zawierać powyższe wezwania, odebrano 14 czerwca 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 23 akt sądowych). Pełnomocnik twierdzi, że przesyłka nie zawierała wezwania do uiszczenie wpisu. Kluczowe jest rozstrzygnięcie, czy wypełnione własnoręcznie przez pracownika sekretariatu sądu zwrotne potwierdzenie odbioru może stanowić kontrargument na oświadczenie pełnomocnika. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego na korzyść strony Skarżącej przemawia kwestia uzupełnienia jednego braku, tj. przedłożenie pełnomocnictwa wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej. Nie można zakładać, że wykonując jedno wezwanie sądu prawidłowo, pełnomocnik uchybił innemu obowiązkowi wynikającemu z tego samego wezwania. Jednocześnie nie jest możliwe przedstawienie dowodu, że w kopercie nie było pisma bowiem nikt nie otwiera koperty nagrywając kamerą w celach dowodowych. Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze wątpliwości wynikające z braku dowodów co do prawidłowego wezwania pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi, w sprawie niniejszej uznał, że zaskarżone postanowienie powinno być uchylone. Podniesione w zażaleniu okoliczności wywołujące uzasadnioną wątpliwość skutecznego doręczenia wezwania, nie mogą pozbawiać strony skarżącej zagwarantowanego konstytucyjnie prawa do sądu. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji