II FSK 1559/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 25 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku P. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej P. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 27 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1731/22 w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 27 maja 2022 r., nr 1401-IOD-3.4102.4.2022.5.AK w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1731/22, oddalił skargę P. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 27 maja 2022 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, wywiódł od powyższego wyroku skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie może zostać uwzględniony, ponieważ nie zawiera uzasadnionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 dalej "P.p.s.a."), który to przepis znajduje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 193 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Wstrzymanie wykonania decyzji następuje więc wyłącznie na wniosek strony i to na stronie ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą okoliczności opisane w przytoczonym powyżej przepisie. Podkreślenia wymaga, że celem środka w postaci wstrzymania wykonania aktu, przewidzianego w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie jest ochrona strony przed jakimikolwiek skutkami zaskarżonej decyzji, a jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z jej wykonaniem, których nie można byłoby naprawić w razie uzyskania przez nią korzystnego rozstrzygnięcia (B. Dauter w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2016, s. 61). Uwzględnienie przez sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności stanowi przy tym wyjątek od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu administracyjnego oraz dolegliwości, jakie z niego wynikają nie mogą być uznane za wystarczającą podstawę uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania. Obciążający stronę postępowania obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności sprowadza się zaś do przedstawienia konkretnych zdarzeń oraz dokumentacji, jakie mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (T. Lewandowski, Glosa do postanowienia NSA z 7.01.2014 r., II FZ 1350/13, LEX 2014). Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonana decyzji na s. 27 i 28 skargi kasacyjnej, wśród okoliczności mających świadczyć o wystąpieniu zagrożenia wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, pełnomocnik Skarżącego wymienił: trudną sytuację materialną Skarżącego, możliwość całkowitej utraty zdolności do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz prawdopodobieństwo rozpoczęcia stopniowego zadłużania się przez Skarżącego, co wynika m.in. z faktu, że przeciwko Skarżącemu toczą się również inne postępowania dotyczące zobowiązań w podatku dochodowym oraz podatku od towarów i usług. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że żadna z ww. okoliczności nie wskazuje na zaistnienie możliwości wyrządzenia znacznej szkody ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sama znacząca wysokość zobowiązania podatkowego ani trudna sytuacja materialna strony nie są przesłankami wstrzymania wykonania decyzji i nie mogą stanowić podstawy takiego wniosku. Oczywistym jest, że wykonanie bądź egzekucja zobowiązania podatkowego spowoduje dolegliwości dla strony postępowania. Instytucja wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej nie służy jednak ochronie strony przed wszelkimi dolegliwościami, jakie wynikają z samej decyzji, lecz jedynie ze skutkami bezpośrednio związanymi z jej wykonaniem, które byłyby trudne lub niemożliwe do odwrócenia w sytuacji uzyskania przez stronę korzystnego rozstrzygnięcia. Dlatego też Skarżący nie wykazał, że zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił oddalić wniosek Skarżącego jako bezzasadny.