Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II FSK 1321/14

Postanowienie NSA z 30 czerwca 2014 r., II FSK 1321/14 – podatki od nieruchomości

Wynik

Odrzucono skargę kasacyjną z art. 180 ustawy p.p.s.a.

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
30 czerwca 2014
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Z.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 lutego 2014 r. sygn. akt III SA/Po 104/14 odrzucającego skargę Z.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 9 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 6 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Z.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 9 października 2013 r. w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2013 r. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie, Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu, określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), co obligowało Sąd do jej odrzucenia. W skardze kasacyjnej wywiedzionej od powyższego orzeczenia skarżący wniósł o jego uchylenie w całości i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny podlega skarga kasacyjna, będąca sformalizowanym środkiem zaskarżenia, który poza spełnieniem wymagań przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, odpowiadać musi także pewnym rygorom szczególnym. Zgodnie z art. 176 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Skargę kasacyjną może sporządzić wyłącznie podmiot wskazany w art. 175 P.p.s.a. Ustanowienie tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego w sądowoadministracyjnym postępowaniu kasacyjnym ma zapewnić skardze kasacyjnej profesjonalny poziom merytoryczny i formalny. Od fachowego pełnomocnika należy bowiem oczekiwać znajomości przepisów procedury obowiązującej w postępowaniu sądowym. Jak wskazuje się w piśmiennictwie "przymus adwokacki związany jest z wysokimi wymaganiami formalnymi stawianymi skardze kasacyjnej [...], których niezachowanie grozi jej odrzuceniem bez merytorycznego rozpoznania [...]. Fachowy pełnomocnik powinien uchronić stronę przed takim niebezpieczeństwem."(por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). Obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika został nałożony na strony w tym celu, by zapewnić skardze wyczerpujące i oparte na skonkretyzowanych zarzutach uzasadnienie. Wymogom tym, sporządzający skargę pełnomocnik nie sprostał, a braki w tym zakresie są wystarczającą podstawą do odrzucenia skargi na podstawie art. 180 P.p.s.a. W skardze kasacyjnej nie wskazano bowiem, na której ze wskazanych w art. 174 P.p.s.a. podstaw opiera się wniesiony środek zaskarżenia, ani nie określono przepisów, których naruszenie stanowi istotę zarzutów kasacyjnych. Ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. rozpoznaje, co do zasady, sprawę jedynie w granicach skargi kasacyjnej, to strona wnosząca ten środek zaskarżenia wyznacza zakres postępowania kasacyjnego poprzez konkretyzację zarzutów kasacyjnych i przypisanie ich do określonej podstawy. Sąd nie może zastępować wnoszącego skargę kasacyjną w tej roli, stąd braki we wskazanym powyżej zakresie należy traktować jako wady konstrukcyjne skargi kasacyjnej, które wykluczają poddanie jej pod merytoryczne rozpoznanie. Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że z uwagi na niespełnienie wymogów, o których mowa w art. 176 P.p.s.a., skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, w związku z czym – na podstawie art. 180 P.p.s.a. - Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Informacje o sprawie

Data wpływu
22 kwietnia 2014
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sędziowie
Tomasz Zborzyński /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny