II FSK 1257/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi o wznowienie postępowania A. M. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2014 r. sygn. akt II FZ 959/13 w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 22 października 2012 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Dnia 14 kwietnia 2014 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2014 r., sygn. akt II FZ 959/13 oddalającym zażalenie A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Łd 12/13 w przedmiocie wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie skargi podatnika na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zwarzył, co następuje: Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Postępowanie sądowoadministracyjne może być wznowione zarówno gdy zostało zakończone prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, jak i w przypadku, gdy zostało zakończone prawomocnym postanowieniem – por. post. SN z 7 czerwca 2001 r., III RN 111/00 (OSNAPiUS 2001, nr 21, poz. 634). Natomiast instytucja wznowienia postępowania nie ma zastosowania do postanowień o charakterze procesowym, które nie kończą postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 lutego 1997 r., I SA 1468/96 (ONSA 1997, nr 2, poz. 101) wyjaśnił, że do postanowienia o wyłączeniu bądź odmowie wyłączenia sędziów (sędziego), które ma charakter procesowy i nie kończy postępowania, nie ma zastosowania instytucja wznowienia postępowania. W przypadku gdy podstawy wznowienia postępowania odnoszą się zarówno do decyzji administracyjnej, jak i do wyroku sądu administracyjnego utrzymującego w mocy tę decyzję, należy dopuścić możliwość wznowienia obu tych postępowań, jednakże pod warunkiem, że o tym, które z tych postępowań ma być w konkretnym wypadku wznowione, zadecydować muszą te przesłanki wznowienia postępowania, które są następstwem zdarzeń powstałych w tym postępowaniu (J.P. Tarno w B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgodka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 839). Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zauważyć, że postanowienie o sygn. akt II FZ 959/13, nie jest postanowieniem kończącym. Stanowi ono kwestię procesową, która wpływa na postępowanie, ale nie kończy postępowania w sprawie. W związku z powyższym, skargę należało odrzucić ze względu na jej niedopuszczalność w niniejszej sprawie, na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 270 p.p.s.a.