I SPP/Gd 269/20

Dnia 4 maja 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2021 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P.W. o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 21 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu

Wnioskiem z dnia 21 lipca 2020 r. P.W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 5 listopada 2020 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 listopada 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki - k. 35). Na powyższe postanowienie, pismem złożonym w urzędzie pocztowym w dniu 25 listopada 2020 r. (koperta - k. 38, wydruk śledzenie przesyłek - k. 39) skarżący wniósł sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił sprzeciw, jako wniesiony z uchybieniem terminu. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 15 grudnia 2020 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru k. 46). Na powyższe postanowienie strona złożyła zażalenie, które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 lutego 2021 r. sygn. akt I FZ 19/21. W piśmie nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 24 marca 2021 r. P.W. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Uzasadniając złożony wniosek skarżący podał, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy z uwagi na nieprawidłowe awizowanie przesyłki pocztowej zawierającej zarządzenie referendarza sądowego, co wprowadziło go w błąd, co do początkowego i końcowego terminu wniesienia sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej w skrócie zwanej p.p.s.a., czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Przepisy art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowią, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są więc: • zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, • uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, • dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania której terminowi uchybiono. Koniecznym warunkiem uwzględnienia wniosku o jakim mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. jest zachowanie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Niedochowanie powyższego terminu skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem wniosku, o czym wprost stanowi art. 88 p.p.s.a. Postanowienie Sądu w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Podkreślenia wymaga, że bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego, w sytuacji gdy strona nie wie o uchybieniu, rozpoczyna się w dacie pozyskania tej wiedzy. W ocenie Sądu skarżący informację o uchybieniu terminowi do złożenia sprzeciwu uzyskał w chwili doręczenia mu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o odrzuceniu tego środka zaskarżenia tj. w dniu 15 grudnia 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 46). Dzień doręczenia tego postanowienia należy zatem przyjąć za moment ustania przyczyny tego uchybienia. W tym dniu strona, zapoznając się z treścią postanowienia o odrzuceniu sprzeciwu uzyskała bowiem wiedzę od jakiej daty należało liczyć termin do złożenia sprzeciwu do sądu. Od tej chwili skarżący nie pozostawał zatem w mylnym przekonaniu co do tego, że wniesiony przez niego sprzeciw został złożony w wymaganym terminie. W konsekwencji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu rozpoczynał bieg w dniu 15 grudnia 2020 r. i kończył się z dniem 22 grudnia 2020 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu skarżący złożył dopiero w dniu 24 marca 2021 r. (zob. koperta k.- 67), albowiem w tym dniu została nadana przesyłka zawierająca przedmiotowy wniosek. Tym samym złożenie wniosku o przywrócenie terminu nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu, co uzasadnia jego odrzucenie. Sąd nie zgadza się przy tym z prezentowanym przez stronę stanowiskiem, że bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął się z chwilą doręczenia stronie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalającego zażalenie na postanowienie WSA w Gdańsku z 9 grudnia 2020 r. o odrzuceniu sprzeciwu. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowane jest stanowisko, do którego zdaje się nawiązywać skarżący, zgodnie z którym dopiero po uprawomocnieniu się orzeczenia stwierdzającego uchybienie terminowi do dokonania czynności procesowej, rozpoznaniu podlega wniosek o przywrócenie terminu. Taki pogląd został zaprezentowany np. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2017 r. II OZ 449/17. Powyższe trafne zapatrywanie NSA należy jednak odnieść wyłącznie do sytuacji, w której strona, w odpowiedzi na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego odrzucające pismo strony np. sprzeciw wniesiony po upływie ustawowego terminu, składa równocześnie zażalenie na to postanowienie i wniosek o przywrócenie uchybionego terminu. Wówczas wniosek o przywrócenie terminu, złożony jednocześnie z zażaleniem nie podlega odrzuceniu jako przedwczesny, ale podlega rozpoznaniu po oddaleniu zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie miała jednak miejsca, albowiem w dacie składania zażalenia strona, wraz z wniesionym środkiem zaskarżenia nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. Złożenie wniosku o przywrócenie terminu dopiero w reakcji na wydanie przez NSA postanowienia o oddaleniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu jest zatem spóźnione. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.