I SO/Bd 1/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie skargi K. R. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 października 2021 r. o sygn. akt II SO/Bd 22/21 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego

Wnioskiem z dnia 23 października 2021 r. K. R. (dalej jako: Skarżąca, Strona) wniosła o wymierzenie Dyrektorowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Bydgoszczy grzywnę w kwocie 5000 zł. Zarządzeniem z dnia 29 października 2021 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku w kwocie 100 złotych. Zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 lutego 2022 r., sygn. akt II SO/Bd 22/21 została przekazana według właściwości do Wydziału I i nadano jej sygn. I SO/Bd 1/22. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 lutego 2022 r., sygn. akt I SO/Bd 1/22 odrzucił powyższy wniosek z uwagi na to, że sprawa objęta wnioskiem nie miała charakteru sprawy z zakresu administracji publicznej, lecz cywilnej. Skarżąca wniosła o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym zrządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od wniosku o wymierzenie grzywny, pod rygorem odrzucenia wniosku. Wniosła o uchylenie tego zarządzenia, ponieważ "zostało one wydane na podstawie fałszywych dowodów wydumanych przez komunistów z WSA, ponieważ w tej sprawie nie wniosła (ani żadnych podpisanych i niepodpisanych "egzemplarzy") o wymierzenie grzywny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 270 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023, poz. 259, dalej jako: "p.p.s.a.") w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Przesłanki wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem (tj. wyrokiem lub postanowieniem) wymienione są w art. 271 - 273 p.p.s.a. Wymogi formalne skargi określa art. 46 w zw. z art. 276 oraz art. 278 p.p.s.a. Jeżeli skarga o wznowienie postępowania sądowego posiada braki, sąd na podstawie art. 49 p.p.s.a. wzywa skarżącego do ich uzupełnia. W niniejszej sprawie Sąd przychylił się do poglądu Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2006 r. o sygn. akt I OSK 1006/06, że nie istnieje konieczność wezwania skarżącej do uzupełnianie braków skargi, gdy już z samego uzasadnienia skargi o wznowienie postępowania wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi bądź wyraźnie nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Zdaniem Sądu, nie ma żadnych wątpliwości, że złożona przez Skarżącą skarga nie jest oparta na żadnej z podstaw wymienionych w art. 271 - 273 p.p.s.a. i wynika to wyraźnie z jej treści. Brak było zatem podstaw do wzywania skarżącej do uzupełnienia wymogów formalnych skargi z art. 279 p.p.s.a. Nadto, podkreślenia wymaga, że można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Jest niewątpliwe, że chodzi tu o zakończenie postępowania wszczętego przed sądem administracyjnym na skutek wniesienia skargi w rozumieniu art. 52 p.p.s.a. albo wniosku o jakim mowa w art. 63 p.p.s.a., to jest o zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego. Jest także niewątpliwe, że chodzi o zakończenie sprawy sądowoadministracyjnej, a więc o prawomocne orzeczenie kończące postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 i 134 § 1 p.p.s.a. Do takich orzeczeń należą wyroki, to jest takie orzeczenia, które rozstrzygają sprawę (art. 132 p.p.s.a.), a więc orzekają merytorycznie co do istoty sprawy sądowoadministracyjnej oraz postanowienia, które w inny sposób kończą postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej (art. 160-165, art. 173 § 1 p.p.s.a.), (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. akt I GZ 2/06, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżąca złożyła skargę o wznowienie postępowania "zakończonego prawomocnym zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od wniosku o wymierzenie grzywny, pod rygorem odrzucenia wniosku". A zatem zarządzenie, na które powołuje się Skarżąca bez wątpienia nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie, które by orzekało merytorycznie co do istoty sprawy sądowoadministracyjnej lub w inny sposób kończyło postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej. W związku z powyższym podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 222 p.p.s.a. od złożonej skargi nie pobrano opłat.