I SAB/Sz 17/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Windak Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.C. o wyłączenie sędziów orzekających w Wydziale I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w osobach: sędziego WSA Kazimierza Maczewskiego, sędziego WSA Elżbiety Woźniak, sędziego WSA Ewy Wojtysiak, sędziego WSA Nadziei Kaczmarczyk-Gawęckiej, sędziego WSA Joanny Wojciechowskiej, sędziego WSA Marzeny Kowalewskiej, sędziego WSA Anny Sokołowskiej, sędziego WSA Alicji Polańskiej od rozpoznania Jego skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 24 lipca 2013 r. o stwierdzenie nieważności postanowienia p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wyłącznie sędziów

Pismem z dnia 2 lipca 2014 r. J. C. złożył wniosek o wyłączenie sędziów I Wydziału WSA w Szczecinie od rozpoznawania sprawy o sygn. akt I SAB/Sz 17/13 z powodu "sfingowania sfałszowanej sprawy o sygn. akt I SAB/Sz 14/13 w ochronie interesu zorganizowanej tu Mafii Przestępczej Burmistrza Ł. i Prezesa SKO i innych" oraz wobec uniemożliwienia obrony swojego interesu na skutek "celowego pozbawienia pokrzywdzonego adwokata z urzędu". Ponadto wnioskodawca podniósł, że Sąd posługuje się "świadomie fałszywym pismem SKO z dnia 27.09.2013 (...)" . Powyższy wniosek skarżący podtrzymał pismem z dnia 3 lipca 2014 r. żądając wyłączenia Przewodniczącego I Wydziału oraz "Jego Sędziów I Wydz." W okresie od 11 lipca 2014 r. do 18 sierpnia 2014 r. sędziowie Wydziału I WSA w Szczecinie, tj. sędzia WSA Kazimierz Maczewski, sędzia WSA Elżbieta Woźniak, sędzia WSA Ewa Wojtysiak, sędzia WSA Nadziei Kaczmarczyk -Gawęcka, sędzia WSA Joanna Wojciechowska, sędzia WSA Marzena Kowalewska, sędzia WSA Anna Sokołowska, sędzia WSA Alicja Polańska, złożyli do akt pisemne, odrębne wyjaśnienia, w których oświadczyli, że ze skarżącym nie pozostają w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do bezstronności przy orzekaniu w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Instytucja wyłączenia sędziego sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r. sygn. akt SK 19/02, OTK ZU nr 7/A/2004, poz. 67). W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., ustawodawca uregulował powyższą instytucję w rozdziale 5 w artykułach 18-24. W art. 18 § 1 powołanej ustawy wskazano enumeratywnie na przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Przesłanki wymienione w tym przepisie opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, że niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie – czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności. Natomiast w art. 19 P.p.s.a. przewidziano, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. W trybie tego przepisu wyłączeniu podlega sędzia, który z określonej przyczyny mógłby być zainteresowany wynikiem sprawy lub uprzedzony do strony (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie istnieją powody obligatoryjnego wyłączenia wszystkich sędziów Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w trybie art. 18 P.p.s.a. jak również brak jest okoliczności uzasadniającej zastosowanie art. 19 P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 22 § 2 P.p.s.a., wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień, przez sędziego którego wniosek dotyczy. Przy czym autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 4 lipca 2008 r. sygn. akt I OZ 266/08, opublikowany w Lex nr 494282). Tymczasem z oświadczeń złożonych przez sędziów orzekających w Wydziale I WSA w Szczecinie wynika, że między ww. sędziami, a skarżącym nie zachodzi stosunek osobisty, który mógłby mieć wpływ na orzekanie w sprawie, jak i inne powody uzasadniające wyłączenie w trybie art. 18 czy 19 P.p.s.a. Wyjaśnienia te nie budzą żadnych wątpliwości w świetle materiału znajdującego się w sprawie, a skarżący w uzasadnieniu wniosku o wyłączenie sędziów nie podał, ani nie uprawdopodobnił żadnych okoliczności, które podważałyby wiarygodność tych wyjaśnień. Należy podkreślić, że wątpliwość, co do bezstronności sędziego musi wynikać z uzasadnionych obiektywnych powodów. Wątpliwość ta musi być przy tym realna, a nie potencjalna. Natomiast wyjaśnienia wskazane we wniosku, nie stanowią o okolicznościach mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów Wydziału I WSA w Szczecinie w niniejszej sprawie. Argumentacja skarżącego jak i akta sprawy nie potwierdzają, aby którykolwiek w wymienionych sędziów posiadał jakiekolwiek subiektywne nastawienie do strony. Wywodzenie przez skarżącego, że postępowanie w sprawie I SAB/Sz 14/13 zostało "sfingowane, sfałszowane" przez sędziów Wydziału I, stanowi jedynie osobistą ocenę strony, niestanowiącą o wystąpieniu obiektywnej przesłanki wyłączenia sędziów. Pomijając okoliczność, że nie wszyscy sędziowie Wydziału I brali udział w rozpoznaniu ww. sprawy, to podkreślić należy, że sam fakt orzekania przez danego sędziego w innej sprawie, w której skarżący był stroną, nie przesądza o powstaniu jakiegokolwiek osobistego stosunku do skarżącego, uzasadniającego wątpliwość co do braku bezstronności sędziego. Również okoliczność podejmowania w toku postępowania sądowego czynności, które nie satysfakcjonują skarżącego, nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku o wyłączenie. Tak więc o wykazaniu zasadności wniosku nie może przesądzać powołanie się przez skarżącego na nieprzyznanie pełnomocnika z urzędu czy posługiwanie się przez Sąd pismem organu, uznanym przez stronę za "fałszywe". Podkreślić trzeba, że samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziów postępowania w przedmiotowej, czy też innej sprawie w sposób wadliwy, bez wykazania w tym zakresie jakichkolwiek okoliczności wskazujących na ich stronniczość, nie może skutkować uwzględnieniem żądania o wyłącznie. W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego czy materialnego należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Natomiast sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziego nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (postanowienie SN z 28 sierpnia 1996 r., I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59 oraz postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., I OZ 665/08, LEX nr 440113, a także T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wydanie 2, LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 192). Reasumując należy wskazać, że w sprawie brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku skarżącego. Wobec powyższego, stosownie do art. 22 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.