I SA/Wr 963/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. W. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi P.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do lipca 2006 r. postanawia: przyznać pełnomocnikowi adw. W. S. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 6.642 (słownie: sześć tysięcy sześćset czterdzieści dwa) złotych, w tym 23% VAT.

Po wyroku oddalającym skargę, postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2012 r. stronie skarżącej przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika P. C. został wyznaczony adw. W. S., który po zapoznaniu się z aktami sprawy sporządził i wniósł skargę kasacyjną. W treści tego środka zaskarżenia zawarł wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej w części ani w całości pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych. Zgodnie z danymi akt sprawy pełnomocnik nie stawił się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461), za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, adwokatowi, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w przedmiotowej sprawie określa § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a/ w związku z § 6 pkt 7 i wynosi ona 7.200 zł. W związku z powyższym, pełnomocnikowi działającemu w niniejszej sprawie z urzędu należało przyznać wynagrodzenie w wysokości 5.400 zł, powiększonej o wartość podatku VAT w stawce 23%, to jest o 1.242 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.