I SA/Wr 849/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska - Hrycyk po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 9 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie rozliczeń w podatku od towarów i usług od kwietnia do czerwca 2015 r. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100,00 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Zarządzeniem z dnia 2 listopada 2017 r. referendarz sądowy wniosek strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych pozostawił bez rozpoznania. W następnie uprawomocnienia się wymienionego zarządzenia referendarza sądowego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 grudnia 2017 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100.000 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na ww. wezwanie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 grudnia 2017 r., uiszczono kwotę 100 zł. W piśmie z dnia 2 stycznia 2018 r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 9 stycznia 2018 r., pełnomocnik poinformował, że z dniem 7 listopada 2017 r. udzielone przez stronę skarżącą pełnomocnictwo, zostało odwołane. Fakt odwołania pełnomocnictwa został potwierdzony złożonym do akt sprawy przy piśmie z dnia 16 lutego 2018 r. oświadczeniem strony skarżącej z dnia 7 listopada 2017 r. Z informacji przekazanej przez Wydział Finansowo-Księgowy tut. Sądu wynika, że kwota wpisu od skargi w wysokości 100.000 zł nie została uiszczona (k. 116 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że skarga - mimo skutecznie doręczonego wezwania – nie została opłacona kwotą 100.000 zł w ustawowym, siedmiodniowym terminie, co potwierdza informacja otrzymana z Wydziału Finansowo-Księgowego tut. Sądu. Uiszczono bowiem tylko część wpisu w wysokości 100 zł. Wskazać w tym miejscu należy, że mimo wypowiedzenia przez stronę skarżącą pełnomocnictwa z dniem 7 listopada 2017 r., odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, został skutecznie doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 grudnia 2017 r. Wiedzę o wypowiedzeniu pełnomocnictwa z dniem 7 listopada 2017 r. Sąd bowiem powziął dopiero w dniu 9 stycznia 2018 r. i z tym dniem, stosownie do art. 42 § 1 p.p.s.a., wypowiedzenie odniosło skutek prawny w stosunku do Sądu. Nie było zatem podstaw prawnych do wzywania samej strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt. I sentencji. O zwrocie uiszczonej kwoty wpisu sądowego (pkt II sentencji) orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a.