I FZ 69/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. sp. z o.o. w G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 55/18, w przedmiocie wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi G. sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia 14 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2014 r. do listopada 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie.

1. G. sp. z o.o. w G. (dalej: Spółka lub Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 14 listopada 2017 r., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w G. z dnia 5 maja 2017 r. Tą ostatnią decyzją określono Spółce za: - grudzień 2014 r. podatek do zapłaty w ramach art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT) oraz wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do odliczenia w następnych okresach; - poszczególne miesiące od stycznia do września 2015 r. wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do odliczenia w następnych okresach; - październik i listopad 2015 r. zobowiązania podatkowe w miejsce deklarowanego przez Spółkę zwrotu podatku. Spółka od skargi uiściła wpis sądowy w wysokości 2.000 zł. 2. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 55/18, ustalono wartość przedmiotu zaskarżenia w tej sprawie na 1.477,955 zł. Kwota ta, jak podano w uzasadnieniu zarządzenia, stanowiła "różnicę pomiędzy wykazanymi przez skarżącą w deklaracjach VAT-7 za miesiące październik i listopad 2015 r. kwotami nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy a określonymi przez organ podatkowy za te miesiące kwotami zobowiązania podatkowego (...) oraz kwota 2.300 zł z tytułu faktury wystawionej w trybie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.)" Od tak ustalonej wartości spornej, obliczono wysokość należnego wpisu od skargi na kwotę 14.780 zł. Zarządzeniem z tej samej daty wezwano Spółkę do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 12.780 zł. 3. Na powyższe zarządzenie wzywające do uzupełnienia opłaty sądowej, Skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc w nim również o rozpoznanie zarządzenia ustalającego wartość przedmiotu zaskarżenia. Wydanym zarządzeniom zarzuciła naruszenie: - art. 220 § 1 i art. 218 w związku z art. 215, art. 216 i art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie tych przepisów, polegające na przyjęciu, że wysokość wpisu sądowego do uiszczenia przez Skarżącą jest wyższa niż wynika z faktycznie dochodzonej bądź kwestionowanej przez nią należności pieniężnej; - art. 163 § 2 zdanie drugie w związku z art. 167 P.p.s.a. przez brak należytego uzasadnienia zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego. W motywach zażalenia podniesiono, że: - ustalona w zarządzeniu wartość przedmiotu zaskarżenia (1.477.955 zł) stanowi sumę a nie różnicę, jak podano w tym zarządzeniu, następujących kwot: 1) 1.267.814 zł - zwrot (nadwyżki podatku naliczonego nad należnym) za miesiąc październik 2015 r. wnioskowany przez Spółkę przed korektą deklaracji; 2) 8.686 zł - określone decyzją zobowiązanie podatkowe za październik 2015 r.; 3) 182.790 zł - zwrot (nadwyżki podatku naliczonego nad należnym) za miesiąc listopad 2015 r. wnioskowany przez Spółkę po korekcie deklaracji; 4) 16.365 zł - określone decyzją zobowiązanie podatkowe za listopad 2015 r.; 5) 2.300 zł określony decyzją podatek do zapłaty; - Spółka za październik 2015 r. złożyła korektę deklaracji, eliminując z rozliczenia wcześniej wykazaną kwotę (1.267.814 zł) do zwrotu; - skoro już nie domaga się zwrotu podatku za ten miesiąc to kwota ta (1.267.814 zł) nie powinna być więc brana pod uwagę przy określaniu wartości przedmiotu zaskarżenia (nie jest to bowiem dla Spółki kwota sporna); - w konsekwencji do wartości przedmiotu zaskarżenia należy zaliczyć podane wyżej kwoty: 8.686, 182.790, 16.365 i 2.300 zł, za wyjątkiem kwoty 1.267.814 zł. Skarżąca dodała, że z "ostrożności" uiściła cały żądany wpis, zgodnie z zarządzeniem wzywającym do jego uzupełnienia. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie 4.2. Istotnie, ustalona zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału kwota 1.477.955 zł odpowiada sumie kwot zwrotów na rachunek bankowy wykazanych przez Spółkę, określonych przez organ zobowiązań podatkowych za październik i listopad 2015 r. oraz określonego podatku do zapłaty za grudzień 2014 r. (bądź też sumie różnic kwot nadwyżek podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy i zobowiązań podatkowych za październik i listopad 2015 r. wykazanych w deklaracjach przez Spółkę i odmiennie określonych przez organ oraz podatku do zapłaty za grudzień 2014 r.), a nie samej tylko różnicy, jak to nieprecyzyjnie podano w tym zarządzeniu. 4.3. Bezzasadnie jednak Skarżąca uważa, że z przyjętych wartości składowych należało wyłączyć kwotę 1.267.814 zł, gdyż kwota ta na skutek dokonanej przez Spółkę korekty deklaracji za październik 2015 r. nie była sporna. Z akt podatkowych wynika, że w deklaracji za październik 2015 r., Spółka wykazała w tej wysokości podatek do zwrotu. Stanowił on rezultat uwzględnionej w rozliczeniu za ten miesiąc kwoty z tytułu "Nabycie towarów i usług zalicz. u podatnika do śr. trwałych - podatek naliczony" (zob. str. 32 decyzji organu pierwszej instancji). Ta z kolei zasadzała się na bezpodstawnym, według organów (zob. str. 4 decyzji Dyrektora IAS), wykazaniu przez Spółkę podatku naliczonego z faktur z dnia: 12 października 2015 r. (podatek VAT 1.265.000 zł) dokumentującej nabycie nieruchomości, 10 października 2015 r. (podatek VAT 1.150 zł) dokumentującej usługi notarialne związane z kupnem nieruchomości oraz 15 października 2015 r. (podatek VAT 12.650 zł) dokumentującej pośrednictwo w zakupie nieruchomości. Z zaskarżonej decyzji (str. 2 i 3) wynika, że Spółka dokonała w dniu 17 marca 2016 r. korekty deklaracji VAT-7 za październik 2015 r., w której między innymi w miejsce deklarowanego zwrotu bezpośredniego w kwocie 1.267.814 zł wykazała kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 2.814 zł. Jednak deklaracja ta, co już pominięto w zażaleniu, według oceny organu została złożona w trakcie kontroli podatkowej, co stosownie do art. 81b § 2 Ordynacji podatkowej oznaczało, że nie wywołała ona skutków prawnych. Z kolei z treści skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora IAS wynika, że Spółka podważa ustalenia organów kwestionujących jej prawo do odliczenia podatku naliczonego ze wszystkich z wymienionych faktur. W takim stanie faktycznym wartość przedmiotu zaskarżenia należało zatem określić z uwzględnieniem zakresu zaistniałego w sprawie sporu, a ten sprowadzał się również do oceny słuszności odmowy prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w październiku 2015 r. rzutujący bezpośrednio na wykazany przez Spółkę zwrot podatku (1.267.814 zł) za ten okres rozliczeniowy. 4.4. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 P.p.s.a. oddalił zażalenie.