I SA/Wr 1734/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku dor. pod. S.Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi T. K. i K. K. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie I SA/Wr 789/11 zakończonej prawomocnym wyrokiem postanawia: przyznać pełnomocnikowi dor. pod. S. Z. wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy, w kwocie 221,40 (słownie: dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym 23% VAT.

W sprawie o sygn. I SA/Wr 798/11 stronie skarżącej przyznane zostało prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W postępowaniu w niniejszej sprawie, w związku z zawieszeniem działalności doradcy podatkowego przez dotychczasowego pełnomocnika, Krajowa Rada Doradców Podatkowych na pełnomocnika z urzędu wyznaczyła dor. pod. S. Z. Wyznaczony pełnomocnik, po odrzuceniu skargi, wniósł skargę kasacyjną. Po jej oddaleniu przez NSA wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej i oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, ze zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 2 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153), za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej doradcy podatkowemu, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 75 % stawki minimalnej, określonej w § 3 ust. 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w niniejszej sprawie określa w sprawie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia i wynosi ona 240 zł. Wobec tego, pełnomocnikowi z urzędu należało zasądzić wynagrodzenie w kwocie 180 zł, która podlega podwyższeniu o 41,40 zł, to jest wartość podatku od towarów i usług według stawki 23 %, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.