I SA/Wr 1090/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 1 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie rozliczenia w podatku od towarów i usług za miesiące do stycznia do grudnia 2010 r. i od stycznia do kwietnia 2011 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.

Skarżąca spółka komandytowo-akcyjna, zastępowana przez doradcę podatkowego, wezwana do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 50.000 zł, wniosła o zwolnienie jej z tego obowiązku. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w związku z prowadzonymi kontrolami dotyczącymi rozliczeń w podatku od towarów i usług za lata 2009-2011 i wydanymi w ich wyniku decyzjami, dokonano zabezpieczenia całego majątku spółki, w konsekwencji zawiesiła ona działalność gospodarczą z dniem [...] kwietnia 2014 r. i zwolniła wszystkich pracowników. Strona przedłożyła dokumenty finansowe za 2017 r. i zaznaczyła, że jej sytuacja w 2018 r. nie uległa zmianie. Rachunki bankowe zostały zlikwidowane. Spółka nie jest już czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wszystkie posiadane środki trwałe zostały zajęte w postępowaniu egzekucyjnym, aktywa obrotowe o wartości 2.430.600 zł to niemal w całości nieściągalne należności od kontrahentów, powstałe nie później niż w 2011 r. Wpis od skargi w kwocie 50.000 zł, który został uiszczony w niniejszej sprawie, nie pochodził z majątku spółki. Aktualnie spółka nie ma możliwości ponownego pozyskania środków na pokrycie wpisu od skargi kasacyjnej. Strona zwróciła uwagę, że powołana przez referendarza sądowego w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2017 r. okoliczność dotycząca sumy komandytowej, "pomijając, iż nie może dotyczyć spółki komandytowo-akcyjnej", została już uwzględniona na etapie wpisu od skargi i nie powinna być ponownie brana pod uwagę. Również sytuacja majątkowa komplementariusza, A, uniemożliwia uregulowanie przedmiotowego wpisu. Na dowód przedłożono dokumenty finansowe tej spółki za 2017 r. W oświadczeniu o majątku i dochodach podano, że kapitał zakładowy spółki wynosi 4.960.000 zł, wartość środków trwałych – 540.100 zł, a wartość straty za ostatni rok obrotowy według bilansu wynosiła 6.474,30 zł. Brak jest środków w kasie, brak dochodów, należności krótkoterminowe są nieściągalne. Zobowiązania krótkoterminowe według bilansu wynoszą 70.940,80 zł. Do wniosku załączono bilans oraz rachunek zysków i strat za 2017 r., deklaracje VAT-7 za luty i marzec 2015 r. z zerowymi wartościami dostaw towarów i usług – dotyczące skarżącej spółki, a także zeznanie podatkowe, bilans oraz rachunek zysków i strat za 2017 r., a także deklaracje VAT-7 za styczeń, luty i marzec 2015 r. również z zerowymi wartościami dostaw. Przedłożone zostały też kopie postanowień dotyczące wpisów o zawieszeniu działalności obu ww. spółek z dniem 1 kwietnia 2015 r. Z akt sprawy wynika, iż zgodnie z umową spółki w § 6, "komplementariusz odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczeń, o ile egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna. Każdy z komandytariuszy odpowiada za zobowiązania spółki do wysokości sumy komandytowej, to jest do kwoty 25.000 zł". Podstawą prawną rozpoznania przedmiotowego wniosku jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z brzmieniem tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w przypadku osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej (w tym spółek komandytowo-akcyjnych) może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W oparciu o powyższą regulację, w ocenie referendarza sądowego, na obecnym etapie postępowania sądowego skarżąca spółka wykazała przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Należało mieć na uwadze to, że skarżąca faktycznie nie posiada majątku i nie jest w stanie już pozyskać środków z zewnętrznych źródeł. Komplementariusz strony, A pozostaje dokładnie w takiej samej sytuacji majątkowej i finansowej – w tym samym dniu, to jest [...] kwietnia 2015 r. – spółka zawiesiła działalność gospodarczą i nie ma majątku. Co do komandytariuszy, należało uznać za zasadną argumentację wniosku, że w niniejszej sprawie, w bieżącym roku wypełnili zobowiązanie skarżącej spółki do wysokości sumy komandytowej, to jest do kwoty 25.000 zł każdy. W niniejszej sprawie bowiem obaj wspólnicy opłacili wpis od skargi w części, w której spółka nie była zwolniona, czyli w wysokości 50.000 zł. Na marginesie – odnosząc się do uwagi zawartej w uzasadnieniu wniosku co do sumy komandytowej – wyjaśnić wypada, iż rozpoznając poprzedni wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz kierował się postanowieniami umowy spółki dotyczącymi zakresu odpowiedzialności wspólników spółki za jej zobowiązania, a nie samym charakterem spółki komandytowo-akcyjnej. W każdym razie obecnie należało uznać wniosek za zasadny i w związku z tym postanowiono jak w sentencji postanowienia, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a.