I SA/Wa 824/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 824/15 w sprawie ze skargi W.M. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Pismem z dnia 3 maja 2015 r. W. M. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] , w przedmiocie odmowy potwierdzenia skarżącemu prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez S. M. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2015 r. oddalił powyższą skargę. Odpis powołanego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 20 października 2015 r. Skarżący nie wniósł skargi kasacyjnej od wskazanego wyroku, wobec czego stał się on prawomocny z dniem 20 listopada 2015 r. Pismem z dnia 21 marca 2017 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 31 marca 2017 r., skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od opisanego wyżej wyroku, wskazując, ze [...] , które wpłynęły na niedochowanie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Skarżący wystąpił jednocześnie o przyznanie pełnomocnika z urzędu, gdyż nie jest w stanie należycie prowadzić swoich spraw sądowych, a nie dysponuje środkami finansowymi pozwalającymi na zwrócenie się o pomoc do profesjonalnego pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 10 maja 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 17 lipca 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła radcę prawnego K. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w przedmiotowej sprawie. Wyznaczony pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy w dniu 21 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu winno być wniesione w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie przesłanką dopuszczalności złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest dochowanie rocznego terminu liczonego od dnia uchybionego terminu, o czym stanowi art. 87 § 5 p.p.s.a, który dopuszcza przywrócenie uchybionego terminu po upływie roku jedynie w wyjątkowych przypadkach. Stosownie do art. 88 p.p.s.a spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że termin na wniesienie w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2015 r. upłynął dnia 19 listopada 2015 r. Wobec czego roczny termin na złożenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu upłynął dnia 19 listopada 2016 r. Natomiast wniosek skarżącego z dnia 21 marca 2017 r. o przywrócenie terminu na wniesienie skargi kasacyjnej wpłynął do tutejszego Sądu dnia 31 marca 2017 r., czyli po upływie roku od uchybionego terminu, a zatem przywrócenie terminu do dokonania czynności byłoby dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 § 5 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu opisywane przez skarżącego kłopoty ze zdrowiem, jak również problemy finansowe, nie mogą być uznane za "wyjątkowy przypadek". Za wyjątkowy przypadek należy uznać okoliczność, której zaistnienie było nagłe i nieprzewidziane, a także nie do przezwyciężenia, spowodowane działaniem siły wyższej np. długotrwałą i poważną klęskę żywiołową (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2014 r., sygn. akt I FZ 345/14). W orzecznictwie sądowym ukształtował się bowiem pogląd, że szczególnie uzasadniony przypadek to taka sytuacja życiowa osoby, która ponad wszelką wątpliwość, bez konieczności wnikliwych zabiegów interpretacyjnych istniejącego stanu rzeczy pozwala stwierdzić, że określone zdarzenia - tak drastyczne, tak dotkliwe w skutkach i ingerujące w plany życiowe - nie należą do zdarzeń codziennych. Należą do nich zdarzenia występujące zupełnie okazjonalnie, wynikające z wielu niefortunnych zbiegów okoliczności, wykraczające poza możliwości ludzkiej zapobiegliwości (m. in. wyroki NSA z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OSK 1416/07, z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 164/11, 28 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 2209/15, 23 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1680/15). Jednocześnie zatem ustawowe określenie "wyjątkowy przypadek" nie może być rozumiane rozszerzająco jako każdy przypadek uchybienia terminu z powodów losowych (zob. postanowienie NSA z 12 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 273/11). W niniejszej sprawie natomiast – jak wskazał skarżący we wniosku – na schorzenia neurologiczne cierpi on do wielu lat, a więc w opinii Sądu okoliczności tej nie można uznać za "wyjątkowy przypadek". Należy zatem jednoznacznie stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie – wobec braku wystąpienia "wyjątkowego przypadku" w rozumieniu art. 87 § 5 p.p.s.a – wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podlegał odrzuceniu. Z tego wzglądu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. | |