I SA/Wa 598/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku Miasta [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta [...] na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Miasto [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], orzekającą o uchyleniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] i odmówił stwierdzenia nabycia przez Miasto [...] z mocy prawa, nieodpłatnie, z dniem 27 maja 1990 r. prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa, położonej w P., oznaczonej w ewidencji gruntów, jako działka nr [...] o pow. [...] ha, w obrębie [...], P., arkusz mapy [...]. Przy czym organ I instancji stwierdził nabycie ww. mienia Skarbu Państwa z mocy prawa przez Miasto [...] z dniem 27 maja 1990 r. W swojej skardze skarżący wniósł o wstrzymanie "wykonalności decyzji" uzasadniając, że w przypadku odmowy skomunalizowania działki nr [...], ark. m. [...], obr. P., istnieje ryzyko wszczęcia postępowania uwłaszczeniowego pomimo, iż postępowanie komunalizacyjne nie zostało prawomocnie zakończone. Osoba prawna, która na mocy uwłaszczenia nabędzie przedmiotową nieruchomość na własność, będzie mogła zbyć ją na rzecz osoby trzeciej, która będzie działać w dobrej wierze i będzie chroniona rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa." wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności. Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej, będącej organem II instancji, uchylającą orzeczenie organu I instancji oraz odmawiającą stwierdzenia nabycia przez Miasto [...] z mocy prawa, nieodpłatnie z dniem 27 maja 1990 r. prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa. Przy czym organ I instancji stwierdził nabycie ww. mienia Skarbu Państwa nieodpłatnie z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. przez Miasto [...]. W ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych, aprobowanym również przez doktrynę, wskazuje się, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (vide: postanowienie NSA z dnia 5 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 371/2005, LexPolonica nr 402363). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem w nim zawartym. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot staje się do czegoś zobowiązany, a drugi uprawniony (vide T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295-296). Z powyższego wynika, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy tylko takich sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Dokonując oceny powyższego wniosku przez pryzmat przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa wskazać należy, że uprzednio wymienionych skutków ponad wszelką wątpliwość nie wywołuje zaskarżone orzeczenie. Decyzja odmawiająca komunalizacji nie powoduje zmian właścicielskich nieruchomości - w rezultacie czego Skarb Państwa nadal pozostaje właścicielem mienia, które mogło zostać skomunalizowane. Nie może być zatem mowy o wykonalności zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji o wstrzymaniu jej wykonania. Na marginesie zauważyć należy, że w skardze, w której zawarty został powyższy wniosek, strona skarżąca odniosła się do zdarzeń przyszłych i niepewnych, które nie wiążą się bezpośrednio z następstwami wydanego orzeczenia, będąc jedynie możliwymi scenariuszami przyszłych losów nieruchomości, objętej zaskarżoną decyzją. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.