I SA/Wa 2852/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia 13 września 2022 r. postanawia: odrzucić skargę.

D. M. pismem z 24 października 2022 r. wniosła skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z 13 września 2022 r. W jej treści poza datą postanowienia oraz przywołaniem pod danymi adresowymi bliżej nieopisanego ciągu literowo liczbowego "A-1 564/483/22", nie wskazała jakichkolwiek danych pozwalających na identyfikację skarżonego aktu, ani przedmiotu sprawy, w jakim miał zostać on podjęty. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wskazując na brak możliwości zidentyfikowania kwestionowanego postanowienia, wniósł o oddalenie skargi jak też zobowiązanie skarżącej do sprecyzowania jej przedmiotu. Wskazywał, że na podstawie przywołanej pod danymi adresowymi sygnatury nie jest w stanie ustalić czego dotyczy skarga. Użyty zaś w niej symbol sprawy nie występuje w decyzji nr 109 Komendanta Głównego Policji z dnia 14 kwietnia 2016 r. w sprawie nadania komórkom organizacyjnym Komendy Głównej Policji oznaczeń literowych do stosowania w korespondencji. Pismem 18 stycznia 2023 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca została wezwana do usunięcia, terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez sprecyzowania jej przedmiotu. Wezwanie to (doręczone skarżącej 23 stycznia 2023 r.) pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga podlega odrzucenie z uwagi na nieusunięcia jej braków formalnych w wyznaczony do tego terminie. Skarga, będąca kwalifikowanym pismem procesowym, aby mogła skutecznie uruchomić postępowania sądowe musi, poza danymi identyfikującymi stronę ją wnoszącą oraz organ, przede wszystkim wskazywać kwestionowany akta w sposób realnie umożliwiający jego identyfikację. Tak należy interpretować zawarty w art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259) dalej: "p.p.s.a" wymóg wskazania w niej "zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności". Bez zidentyfikowania takiego aktu Sąd nie ma bowiem w sposób oczywisty możliwości dokonania jego kontroli. Stąd merytoryczne rozpoznanie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest poprzedzone badaniem czy spełnia ona wymogi formalne. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skarga, której braków formalnych nie uzupełniono podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy skarga nie spełnia wymogów formalnych opisanych w art. 57 § 1 p.p.s.a., gdyż nie zawiera danych pozwalających zidentyfikować skarżony akt. Poza podaniem, że kwestionowane jest postanowienie, które miało być wydane przez Komendanta Głównego Policji w dniu 13 września 2021 r. nie wskazano w niej żadnych innych danych, taką identyfikację umożliwiających. Nie umożliwiał tego także przywołany w skardze pod danymi adresowymi ciąg liczbowy poprzedzony literą "A" (kwalifikowany przez Komendanta Głównego jako potencjalna sygnatura sprawy), a to z tego względu, że – jak wyjaśnił organ - takie literowe oznaczenie dla oznaczenia korespondencji w jednostkach organizacyjnych Komendy Głównej Policji w ogóle nie jest stosowane. Wezwanie natomiast skarżącej do usunięcia w tym zakresie braków formalnych skargi nie doprowadziło do jej konwalidacji. Mimo bowiem jego odebranie w dniu 23 stycznia 2023 r., skarżąca nie tylko nie sprecyzowała przedmiotu skargi w wyznaczonym w wezwaniu terminie, ale w ogóle na nie odpowiedziała. Z tych przyczyn skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.