I SA/Wa 1955/13

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Justyna Wtulich po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi C. Z. i E. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia odmówić adwokatowi M. L. przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Postanowieniem z dnia 14 października 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej – C. Z. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat – M. L. Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2014 r. Sąd oddalił skargę oraz przyznał ze środków budżetowych na rzecz adwokata M.L., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji kwotę 295,20 zł. Pismem z dnia 4 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania, z uwagi na śmierć C. Z. w maju 2014 r. Postanowieniem z dnia 16 października 2014 r. Sąd zawiesił postepowanie międzyinstancyjne, z uwagi na śmierć ww. skarżącej – w dniu [...] maja 2014 r. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie sądowe, po ustaleniu następców prawnych po zmarłej skarżącej. W dniu 8 czerwca 2017 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła sporządzona przez pełnomocnika z urzędu opinia prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zapłaconej ani w całości, ani w części, według norm przepisanych. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j.) zwanej dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu zawartego w opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wskazać należy, że w wyroku z dnia 10 kwietnia 2014 r. Sąd przyznał ze środków budżetowych na rzecz pełnomocnika za pomoc prawną udzieloną z urzędu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji kwotę 295,20 zł. Kolejny wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu zawarty w opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, z uwagi na wygaśnięcie pełnomocnictwa i działanie bez umocowania, nie mógł zostać uwzględniony. Okolicznością istotną w niniejszej sprawie jest śmierć mocodawczyni, tj. skarżącej C. Z. w dniu [...] maja 2014 r., o czym sam pełnomocnik powiadomił Sąd pismem z dnia 4 lipca 2014 r., wnosząc jednocześnie o zawieszenie postępowania sądowego. Stosownie do treści art. 43 P.p.s.a. w razie śmierci strony albo utraty przez nią zdolności sądowej pełnomocnictwo wygasa. Jednakże pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zawieszenia postępowania. Zgodnie natomiast z treścią art. 251 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy wygasa ze śmiercią strony, która je uzyskała. W niniejszej sprawie prawo pomocy i udzielone w jego ramach pełnomocnictwo wygasły z dniem 12 maja 2014 r., tj. z dniem śmierci skarżącej. Pełnomocnik miał świadomość śmierci mocodawczyni, gdyż sam o fakcie tym powiadomił Sąd pismem z dnia 4 lipca 2014 r. wnosząc o zawieszenie postępowania sądowego. Pełnomocnik mógł zatem podejmować jedynie czynności procesowe zmierzające do zawieszenia postępowania. W pozostałym zakresie jego pełnomocnictwo w chwili śmierci mocodawczyni wygasło(por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 1864/06 LEX nr 488285). W tym stanie rzeczy należało przyjąć, że pełnomocnik sporządzając i wnosząc w dniu 2 czerwca 2017 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd w dniu 10 kwietnia 2014 r. wyroku działał bez umocowania, a zatem brak jest podstaw do przyznania wynagrodzenia za pomoc prawną. Z powyższych względów, na podstawie art. 250 i 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.