I SA/Wa 1321/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia W.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1321/16, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: I. odrzucić zażalenie, II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz W.B. kwotę 100 (słownie sto) złotych tytułem wpisu uiszczonego od zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r. odrzucił skargę W.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Postanowienie niniejsze zostało doręczone stronie w dniu 17 lipca 2017 r. (k. 63 akt sądowych). W.B. w piśmie z dnia [...] lipca 2017 r. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 14 czerwca 2017 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału, pismem z dnia 31 lipca 2017 r. strona została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów zażalenia z dnia 24 lipca 2017 r. poświadczonych za zgodność z oryginałem. W odpowiedzi na powyższe wezwanie W.B. nadesłał 2 egzemplarze pisma datowane na dzień 24 lipca 2017 r. o innej treści niż wniesione pierwotnie pismo z zażaleniem, a ponadto 3 egzemplarze pisma z dnia 23 sierpnia 2017 r., stanowiące uzupełnienie zażalenia z dnia 24 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Na wstępie poczynionych rozważań należy wskazać, że do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. (art. 197 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powołany przepis art. 178 p.p.s.a. stosowany odpowiednio w odniesieniu do postępowania wywołanego wniesieniem zażaleniem obliguje Sąd rozpoznający niniejszą sprawę do odrzucenia rozpoznawanego zażalenia. Zgodnie z treścią art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zatem każde zażalenie musi być podpisane własnoręcznie przez stronę lub umocowanego przez nią pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Ponadto do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Gdy zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 49 § 1 i art. 178 w związku z art. 197 § 2 powoływanej ustawy). O takim braku formalnym można mówić między innymi wówczas, gdy strona wnosząca zażalenie, nie dołączyła odpowiedniej liczby odpisów zażalenia, co uniemożliwia nadanie takiemu pismu procesowemu dalszego, prawidłowego biegu. Na gruncie analizowanej sprawy, mimo prawidłowego doręczenia stronie wnoszącej zażalenie wezwania, w wyznaczonym terminie nie został uzupełniony brak formalny zażalenia poprzez nadesłanie odpowiedniej liczby prawidłowych odpisów, celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Jak podkreśla się w doktrynie odpis jest dokładnym odzwierciedleniem oryginału pisma, jego istotą jest bowiem odwzorowanie, w dowolnej technice, jego pełnej treści. Należy wyraźnie podkreślić, że W.B. w terminie otwartym do nadesłania odpisów zażalenia, nadesłał wprawdzie pisma, ale żadne z nich nie było odpisem wniesionego zażalenia – W.B. nadesłał co prawda 2 egzemplarze pisma datowane na dzień 24 lipca 2017 r., jednakże nie odpowiadające treści wniesionego zażalenia z dnia 24 lipca 2017 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści (postanowienie NSA z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt II OZ 703/16). Podstawowym wymogiem odpisu pisma procesowego jest zatem jego zgodność, tj. wierność treści z oryginałem. Na gruncie niniejszej sprawy wymóg ten nie został spełniony. Wskazać należy, że problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 p.p.s.a., która znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 p.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (m.in. skargi) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu. Tożsame stanowisko prezentowane jest w judykaturze sądów administracyjnych odnośnie braków formalnych zażalenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, niewykonanie wezwania w zakresie nadesłania określonej liczby odpisów zażalenia uniemożliwia nadanie zażaleniu prawidłowego biegu. Zatem, jeżeli strona nie usunęła braków formalnych zażalenia w terminie przez nadesłanie odpisów zażalenia, sąd zażalenie odrzuca na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. (postanowienia NSA: z dnia 19 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OZ 335/07, z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OZ 276/11 i z dnia 26 maja 2011 r., sygn. akt II OZ 439/11). Przenosząc powyższe rozważania na grunt analizowanej sprawy należało uznać, że mimo prawidłowego wezwania W.B. do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2017 r., nie nadesłał on odpowiedniej ilości prawidłowych odpisów zażalenia, a tym samym nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych zażalenia. Z tych względów działając, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178, Sąd odrzucił zażalenie. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.