I SA/Sz 857/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz (spr.), Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka Protokolant starszy inspektor sądowy Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 19 września 2025 r. nr 3201-IOM.4104.37.2025.3 w przedmiocie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz M. B. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie (organ) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. (organ I instancji) z [...] czerwca 2025 r. odmawiającą M. B. (podatniczka) stwierdzenia nadpłaty z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie [...]zł w związku z umową sprzedaży i ustanowienia hipoteki. W uzasadnieniu tej treści rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że aktem notarialnym Rep. A [...] z [...] stycznia 2025 r. J. B. sprzedał podatniczce za [...] zł działki o numerach ewidencyjnych: [...], [...], [...], [...], [...] położone w powiecie w. w obrębie Z.. Zgodnie z aktem notarialnym z [...] stycznia 2025 r. podatniczka i J. B. ustanowili hipotekę umowną na rzecz S. w Z.. Notariusz jako płatnik podatku od czynności cywilnoprawnych pobrał łącznie [...] zł. Kwota ta obejmowała podatek od umowy sprzedaży - [...] zł oraz podatek od ustanowienia hipoteki na zabezpieczenie wierzytelności o wysokości nieustalonej - [...] zł. Następnie [...] lutego 2025 r. podatniczka wystąpiła do organu I instancji o zwrot nienależnie pobranego podatku w kwocie [...]zł. Zdaniem podatniczki, nabyte grunty stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym i powiększyły one prowadzone wcześniej przez podatniczkę gospodarstwo rolne do łącznej powierzchni 298,9226 ha. Jednocześnie podatniczka zadeklarowała, że będzie prowadziła gospodarstwo przez co najmniej 5 lat od dnia nabycia. W tych okolicznościach podatniczka powołała się na zwolnienie przewidziane w art. 9 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U.2024.295 w brzmieniu dla opodatkowanej czynności - u.p.c.c.). Ponadto podatniczka oświadczyła, że otrzymała w 2024 r. pomoc publiczną w wysokości [...] zł udzieloną przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W latach 2023 i 2025 nie otrzymała takiej pomocy. Organ nawiązał do art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a, lit. h, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 pkt 1, pkt 8, art. 6 ust. 1 pkt 1, ust. 2, art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a, pkt 7 lit. b, art. 10 ust. 2, ust. 3 u.p.c.c. oraz do art. 75 § 1, art. 72 § 1 pkt 2, art. 73 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U.2025.111 ze zm. - O.p.). Na kanwie tych unormowań prawnych organ motywował, że sprzedaż nieruchomości podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na kupującym, a w przypadku, gdy umowa sprzedaży jest dokonywana w formie aktu notarialnego, obowiązkiem notariusza jako płatnika jest obliczenie, pobranie i odprowadzenie na rachunek organu podatkowego tego podatku w prawidłowej wysokości. Jednocześnie w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano zwolnienia z opodatkowania. Organ odnotował, że podatniczka wyraziła przekonanie, zgodnie z którym organ I instancji niewłaściwie zinterpretował art. 9 pkt 2 u.p.c.c. w związku z art. 3 ust. 2, ust. 3, ust. 4 i ust. 8, rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz.U.UE.L.2013.352.9 ze zm. - rozporządzenie 1408/2013). Błąd organu I instancji miał polegać na stwierdzeniu, że wnioskowana pomoc nie może być udzielona w zakresie częściowym, do wysokości jej maksymalnego limitu kwotowego. Zdaniem organu, stanowisko organu I instancji jest prawidłowe w tej kwestii. Organ argumentował, że maksymalna łączna kwota pomocy de minimis przyznawanej przez Polskę przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w zakresie produkcji produktów rolnych wynosi 682,85 milionów euro (limit krajowy). Według Systemu Rejestracji Pomocy Publicznej (SRPP) na [...] stycznia 2025 r. pomoc ta została wykorzystana w wysokości [...] euro. Jeżeli w okresie trzech lat z powodu udzielenia nowej pomocy de minimis danemu przedsiębiorstwu zostałby przekroczony pułap 50.000 euro lub łączna kwota pomocy de minimis przyznanej przez państwo członkowskie przedsiębiorstwom przekroczyłaby górny limit krajowy określony w załączniku, pomocy nie udziela się. Przepisy rozporządzeń w sprawie pomocy de minimis w rolnictwie należy interpretować "zawężająco". W konsekwencji, w sytuacji, w której udzielenie pomocy de minimis spowodowałoby przekroczenie limitów określonych w rozporządzeniu 1408/2013, wykluczone jest udzielenie tej pomocy w odniesieniu do całej kwoty, a nie tylko nadwyżki ponad określony limit. Także treść art. 9 pkt 2 u.p.c.c. nie dopuszcza możliwości częściowego zwolnienia z podatku. Organ ustalił, że podatniczka nabyła grunty rolne na podstawie dwóch umów zawartych w formie aktów notarialnych: - Rep. A [...] łącznie o powierzchni [...] ha i wartości [...] zł, - Rep. A [...] łącznie o powierzchni [...] ha i wartości [...] zł. Nabyte grunty o łącznej powierzchni [...] ha wraz z wcześniej posiadanymi gruntami rolnymi o powierzchni [...] ha stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym. Będzie ono prowadzone przez podatniczkę przez minimum pięć lat od dnia nabycia, według oświadczenia podatniczki. Jak wynika z zaświadczenia, które jest integralną częścią decyzji organu I instancji z [...] maja 2025 r., podatniczka [...] maja 2025 r. otrzymała pomoc publiczną na podstawie art. 9 pkt 2 u.p.c.c. w kwocie brutto [...] zł, stanowiącej równowartość [...] euro, jako pomoc de minimis w rolnictwie. Zatem z przysługującego podatniczce limitu [...] euro pomocy de minimis w rolnictwie pozostało [...] euro. Podatniczka wniosła o stwierdzenie nadpłaty w wysokości [...] zł. Wymieniona kwota według średniego kursu NBP z [...] stycznia 2025 r. wynosi [...] euro i tym samym przekracza limit pomocy de minimis w rolnictwie pozostały do wykorzystania przez podatniczkę. W odwołaniu podatniczka wniosła o stwierdzenie nadpłaty w kwocie [...]zł jako odpowiadającej [...] euro. W tym stanie sprawy organ przyjął, że zwolnienie z art. 9 pkt 2 u.p.c.c. nie ma zastosowania. Organ podkreślił, że preferencje w postaci zwolnienia stanowią pomoc publiczną w rolnictwie. Przy jej udzielaniu powinno się stosować ściśle przepisy rozporządzenia 1408/2013. Ze względu na szczególny charakter zwolnienia podatkowego, które jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, przepisy umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia nie mogą być interpretowane rozszerzająco, a podstawową wykładnią jest wykładnia językowa. Przy posłużeniu się wykładnią językową uprawniony jest wniosek, że skoro w przypadku przekroczenia wskazanego limitu pomocy de minimis użyto zwrotu: "nowa pomoc nie może być objęta przepisami niniejszego rozporządzenia" - art. 3 ust. 8 rozporządzenia 1408/2013 - to oznacza, że pomoc ta nie będzie udzielona w ogóle. Przepis ten należy odczytywać w ten sposób, że jeżeli z powodu udzielenia zwolnienia podatkowego górny pułap indywidualny lub górny limit krajowy pomocy zostałby przekroczony, całe nowe zwolnienie, a nie jego cześć, nie może być objęte przepisami tego rozporządzenia. Tym samym "częściowe" zwolnienie do kwoty górnego limitu nie będzie stanowiło pomocy de minimis w rozumieniu omawianej regulacji prawa unijnego. Wykładnia art. 9 pkt 2 u.p.c.c. w połączeniu z przepisami rozporządzenia 1408/2013 jest przejrzysta i przekonująca. Nie pozostawia wątpliwości co do treści przepisów. Prawodawca nie nakazuje dzielenia nowej pomocy. Przeciwnie, konsekwentnie podkreśla, że jeżeli z powodu udzielenia nowej pomocy de minimis zostałby przekroczony pułap [...] euro, pomocy nie udziela się. Podatniczka złożyła skargę na powyższą decyzję organu. Zarzuciła naruszenie art. 233 § 1 pkt 1, art. 75 § 1, art. 72 § 1 pkt 2, art. 73 § 1 pkt 2 O.p., art. 9 pkt 2 u.p.c.c., art. 3 ust. 2, ust. 8 rozporządzenia 1408/2013 z powodu wadliwej wykładni przesłanek spornego zwolnienia podatkowego, co doprowadziło do odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości [...] zł, równowartości [...] euro. W następstwie podatniczka domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji organu wraz z decyzją organu I instancji z [...] czerwca 2025 r. oraz zasądzenia kosztów postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu swojego stanowiska podatniczka podkreśliła, że nabyte grunty stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym. W efekcie gospodarstwo rolne podatniczki zostało powiększone do powierzchni nie mniejszej niż 11 ha i nie większej niż 300 ha. Podatniczka zadeklarowała, że będzie prowadziła gospodarstwo rolne przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia. Podatniczka nie przekroczyła limitu pomocy de minimis w rolnictwie w wymiarze [...] euro. Tym samym pozostaje uprawniona do uzyskania pomocy de minimis do kwoty [...]euro i do skorzystania ze spornej ulgi. Należność pieniężna ze swej istoty jest podzielna i taki podzielny jej charakter powinien znaleźć odzwierciedlenie w kształtowaniu uprawnień podatnika. W podsumowaniu podatniczka stwierdziła, że domaga się stwierdzenia nadpłaty podatku z tytułu wymienionej czynności cywilnoprawnej w trybie art. 75 § 1 O.p. w wysokości [...] zł, a więc do osiągnięcia limitu dopuszczalnej pomocy de minimis. Organ, odpowiadając na skargę, wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga podatniczki zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja organu nie jest zgodna z prawem. Spór podatniczki z organem koncentrował się na zagadnieniu, czy zwolnienie z art. 9 pkt 2 u.p.c.c. może objąć tylko część kwoty podatku, która odpowiada niewykorzystanej pomocy de minimis, przy uwzględnieniu górnego limitu kwotowego tej pomocy. Zdaniem podatniczki, ma prawo do zwolnienia z art. 9 pkt 2 u.p.c.c. do górnego limitu kwotowego pomocy de minimis, nawet jeśli podatek od czynności cywilnoprawnych został zapłacony w wyższej kwocie. Z kolei w przekonaniu organu, jeśli podatniczka zapłaciła podatek od czynności cywilnoprawnej w wyższej kwocie niż wartość pozostałej do wykorzystania pomocy de minimis, zwolnienie z art. 9 pkt 2 u.p.c.c. nie ma zastosowania. Ze swej istoty nie może ono obejmować części kwoty podatku. W myśl art. 9 pkt 2 u.p.c.c. sprzedaż własności gruntów, stanowiących gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, wraz z będącymi ich częścią składową drzewami i innymi roślinami, pod warunkiem że w wyniku dokonania czynności zostanie utworzone lub powiększone gospodarstwo rolne, a powierzchnia gospodarstwa rolnego utworzonego lub powstałego w wyniku powiększenia będzie niemniejsza niż 11 ha i niewiększa niż 300 ha oraz gospodarstwo to będzie prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia; zwolnienie to stanowi pomoc de minimis w rolnictwie, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym. Stosownie do pkt 8 preambuły rozporządzenia 1408/2013 okres trzech lat brany pod uwagę do celów niniejszego rozporządzenia należy oceniać w sposób ciągły, zatem dla każdego przypadku nowej pomocy de minimis należy uwzględnić całkowitą kwotę pomocy de minimis przyznaną w ciągu danego roku podatkowego oraz dwóch poprzedzających lat podatkowych. Następnie zgodnie z art. 3 rozporządzenia 1408/2013 uważa się, że środki pomocy nie spełniają wszystkich kryteriów określonych w art. 107 ust. 1 Traktatu i dlatego są zwolnione z wymogu zgłoszenia przewidzianego w art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełniają warunki określone w niniejszym rozporządzeniu (art. 3 ust. 1). Całkowita kwota pomocy de minimis przyznanej przez jedno państwo członkowskie jednemu przedsiębiorstwu nie może przekroczyć 50 000 EUR w okresie trzech lat (art. 3 ust. 2). Łączna kwota pomocy de minimis przyznanej w okresie 3 lat przez państwo członkowskie przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w zakresie podstawowej produkcji produktów rolnych nie może przekroczyć górnego limitu krajowego określonego w załączniku (art. 3 ust. 3). Pomoc de minimis uznaje się za przyznaną w dniu, w którym przedsiębiorstwo uzyskuje prawo otrzymania takiej pomocy zgodnie z obowiązującym krajowym systemem prawnym, niezależnie od terminu wypłacenia pomocy de minimis temu przedsiębiorstwu (art. 3 ust. 4). Pułap de minimis oraz górny limit krajowy, o których mowa w ust. 2 i 3, stosuje się bez względu na formę i cel pomocy de minimis, a także bez względu na to, czy pomoc przyznana przez państwo członkowskie jest w całości lub częściowo finansowana z zasobów Unii (art. 3 ust. 5). Do celów stosowania pułapu de minimis oraz górnego limitu krajowego, o których mowa w ust. 2 i 3, pomoc wyraża się jako dotację pieniężną. Wszystkie podane wartości są wartościami brutto, czyli nie uwzględniają potrąceń z tytułu podatków ani innych opłat. W przypadku gdy pomoc przyznawana jest w formie innej niż dotacja, kwotę pomocy stanowi ekwiwalent dotacji brutto pomocy (art. 3 ust. 6). Pomoc wypłacana w kilku ratach jest dyskontowana do wartości w momencie przyznania pomocy. Stopą procentową stosowaną do dyskontowania jest stopa dyskontowa mająca zastosowanie w momencie przyznania pomocy (art. 3 ust. 7). Jeżeli z powodu udzielenia nowej pomocy de minimis zostałby przekroczony pułap de minimis lub górny limit krajowy, o których mowa w ust. 2 i 3, nowa pomoc nie może być objęta przepisami niniejszego rozporządzenia (art. 3 ust. 8). W przypadku połączenia lub przejęcia przedsiębiorstw, w celu ustalenia, czy nowa pomoc de minimis dla nowego przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstwa przejmującego nie przekracza odnośnego pułapu pomocy de minimis lub odnośnego górnego limitu krajowego, uwzględnia się wszelką wcześniejszą pomoc de minimis przyznaną któremukolwiek z łączących się przedsiębiorstw. Pomoc de minimis przyznana zgodnie z prawem przed połączeniem lub przejęciem pozostaje zgodna z prawem (art. 3 ust. 9). Jeżeli przedsiębiorstwo podzieli się na co najmniej dwa osobne przedsiębiorstwa, pomoc de minimis przyznaną przed podziałem przydziela się przedsiębiorstwu, które z niej skorzystało, co oznacza zasadniczo przedsiębiorstwo, które przejmuje działalność, w odniesieniu do której pomoc de minimis została wykorzystana. Jeżeli taki przydział jest niemożliwy, pomoc de minimis przydziela się proporcjonalnie na podstawie wartości księgowej kapitału podstawowego nowych przedsiębiorstw zgodnie ze stanem na dzień wejścia podziału w życie (art. 3 ust. 10). Na kanwie porównywalnych okoliczności faktycznych i tożsamego zwolnienia podatkowego wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny. W sprawie sygn. III FSK 1531/23 (por. strona internetowa orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest, oprócz spełnienia warunków wprost wskazanych w tym przepisie, uwzględnienie ograniczeń przewidzianych dla pomocy de minimis. Jedną z form tej pomocy jest przyznanie zwolnień podatkowych, których ramy wyznaczył prawodawca unijny w art. 3 ust. 2 rozporządzenia 1408/2013. Przepis ten stanowi, że całkowita kwota pomocy de minimis przyznanej przez państwo członkowskie jednemu przedsiębiorstwu nie może przekroczyć 20.000 euro w okresie trzech lat podatkowych. Z kolei w myśl art. 3 ust. 7 rozporządzenia 1408/2013, jeżeli z powodu udzielenia nowej pomocy de minimis pułap ten lub górny limit krajowy zostałby przekroczony, nowa pomoc nie może być objęta przepisami rozporządzenia. Państwo członkowskie przyznaje nową pomoc de minimis zgodnie z rozporządzeniem dopiero po upewnieniu się, że nie podniesie ona całkowitej pomocy de minimis przyznanej danemu przedsiębiorstwu do poziomu przekraczającego pułap i górny limit krajowy oraz że wszystkie warunki określone w rozporządzeniu są przestrzegane. Dla każdego przypadku nowej pomocy de minimis należy uwzględnić całkowitą kwotę pomocy de minimis przyznaną w ciągu danego roku podatkowego oraz dwóch poprzedzających lat podatkowych. Jak tłumaczył Naczelny Sąd Administracyjny, zwolnienie przewidziane w art. 9 pkt 2 u.p.c.c. ma charakter warunkowy i przysługuje wyłącznie wtedy, gdy spełnione zostaną łącznie wszystkie wymienione w nim warunki, a to: 1) nabycie gruntów musi nastąpić w wyniku umowy sprzedaży; 2) nabywane grunty muszą stanowić gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym zarówno przed nabyciem, jak i po utworzeniu lub powiększeniu istniejącego już gospodarstwa; 3) powierzchnia utworzonego lub powiększonego gospodarstwa rolnego nie może być mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha; 4) gospodarstwo utworzone lub powiększone musi być prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia; 5) nabywca nieruchomości musi spełnić warunki uprawniające do przyznania mu pomocy de minimis w rolnictwie na zasadach określonych w rozporządzeniu 1408/2013. Preferencje w postaci przewidzianego w art. 9 pkt 2 u.p.c.c. zwolnienia stanowią pomoc publiczną w rolnictwie, o czym świadczy art. 9 pkt 2 in fine u.p.c.c., co oznacza konieczność respektowania przepisów prawa regulujących omawianą kwestię, w tym między innymi wskazanego wyżej rozporządzenia 1408/2013. Skoro w dniu zawarcia umowy sprzedaży, krajowy limit skumulowanej kwoty pomocy de minimis w rolnictwie, o której mowa w wymienionym rozporządzeniu, rozliczany w okresie trzyletnim, nie był wykorzystany, to został spełniony jeden z warunków koniecznych do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 9 pkt 2 u.p.c.c., gdyż kupujący zmieścił się w limitach wskazanych w tym rozporządzeniu. Wobec tego kupujący mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych w części. Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że orzecznictwo sądowe dopuszcza przyznanie analizowanego zwolnienia w kwocie, której wielkość będzie mieściła się w tym limicie. Jeżeli będzie to nowa pomoc, dla ustalenia jej limitu należy uwzględnić całkowitą kwotę pomocy de minimis przyznaną w ciągu danego roku podatkowego oraz dwóch poprzedzających lat podatkowych. W konsekwencji zasadniczym warunkiem udzielenia pomocy de minimis, w tym nowej, jest nieprzekroczenie pułapów tej pomocy: górnego limitu krajowego oraz górnego limitu sektorowego (por. wyrok sygn. III FSK 4131/21 - strona internetowa orzeczenia.nsa.gov.pl). Naczelny Sąd Administracyjny wykluczył stosowanie wykładni zawężającej przesłanek rozważanego zwolnienia podatkowego. Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela przytoczone zapatrywanie prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego. W realiach analizowanej sprawy należy zatem konsekwentnie powtórzyć, że biorąc pod uwagę zasadniczy cel rozporządzenia 1408/2013, jakim jest zakaz przyznawania przez państwo pomocy ponad określoną w nim kwotę, nie ma żadnych przeszkód prawnych, aby dany podmiot uzyskał pomoc w wysokości, która nie przekracza wyznaczonego górnego limitu. Rozporządzenie 1408/2013 w art. 3 w kolejnych ustępach odwołuje się do górnego pułapu przyznanej pomocy, nie zaś do kwoty podatku, możliwości jej dzielenia bądź nie. W konsekwencji kwota podatku w ramach dopuszczonych górnych limitów pomocy de minimis może być objęta art. 9 pkt 2 u.p.c.c., a tylko nadwyżka ponad te górne limity pozostaje już poza zakresem art. 9 pkt 2 u.p.c.c. Przyjmując rozumowanie argumentum a maiori ad minus, wynik rozumowania jest jednoznaczny, sprowadzający się do konkluzji, że skoro limit pomocy de minimis ma postać maksymalnej kwoty, to dopuszczalne jest również udzielenie tej pomocy poniżej tego limitu (tej kwoty), a tym samym przyznanie zwolnienia do wysokości tego limitu. W przypadku, gdy kwota podatku przewyższałaby limit dla pomocy de minimis, wynikający z rozporządzenia 1048/2013, płatnik powinien obliczyć i pobrać podatek jedynie w kwocie nadwyżki nad limitem. Pomoc ta może zostać udzielona do wysokości nieprzekraczającej tego limitu (por. wyrok sygn. III FSK 695/25 - strona internetowa orzeczenia.nsa.gov.pl). W podsumowaniu sąd ocenia, że organ istotnie naruszył art. 9 pkt 2 u.p.c.c. w powiązaniu z art. 3 ust. 2, ust. 3, ust. 5, ust. 8 rozporządzenia 1048/2013. Stwierdzony błąd organu niewątpliwie wpłynął na wynik sprawy. Na zakończenie należy podkreślić, że organ, pomijając konsekwentne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie przedstawił żadnych argumentów faktycznych i prawnych, uzasadniających kwestionowanie zwolnienia z art. 9 pkt 2 u.p.c.c. przy niewyczerpanym limicie pomocy de minimis, choćby w odniesieniu do części kwoty podatku. Z powodów omówionych wyżej zaskarżona decyzja organu podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2026.143 ze zm. - P.p.s.a.). Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego ([...] zł) uzasadnia art. 200, art. 205 § 2, art. 209 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a, § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2026.215). Obejmują one wpis od skargi ([...] zł) i wynagrodzenie pełnomocnika ([...] zł).