I SA/Sz 1049/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpatrzeniu w Wydziale I w dniu 28 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia C. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 1049/16 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 1049/16 odrzucające skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 1049/16 odrzucające skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie z jego skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 1170/14 oddalającym skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie.

C. T. pismami z dnia 23 maja 2016 r. oraz 27 czerwca 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 1170/14 oddalającym skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. W piśmie z dnia 7 września 2016 r. oraz 5 października 2016 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik strony potwierdził i sprecyzował wniosek strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 18 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 1049/16, odrzucił ww. skargę strony. Pismem zatytułowanym "Skarga i zażalenie" z 11 stycznia 2017 r. skarżący zaskarżył postanowienie Sądu w zakresie odrzucenia skargi. W treści wskazał, że działający w jej sprawie pełnomocnik z urzędu sporządził opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 18 listopada 2016 r. Ponadto wskazał, że wnosi skargę na ww. postanowienie. Następnie postanowieniem z dnia 20 lutego 2017 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną strony od wyżej opisanego postanowienia. Skarga bowiem została sporządzona osobiście przez skarżącego, jako osobę nieuprawnioną do złożenia tego środka odwoławczego. Odpis postanowienia został doręczony zarówno pełnomocnikowi strony w dniu 22 lutego 2017 r. jak i skarżącemu w dniu 10 marca 2017 r. wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia. W pouczeniu tym zawarto między innymi informację o tym, że na postanowienie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem, z zastrzeżeniem art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 p.p.s.a.). Pismem z dnia 16 marca 2017 r. nadanym w tej samej dacie w urzędzie pocztowym, skarżący wniósł do WSA w Szczecinie, sporządzone osobiście, zażalenie na postanowienie z dnia 20 lutego 2017 r. W treści pisma zamieszczone zostały także wnioski dotyczące innych kwestii. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2017 r. Sąd odrzucił ww. zażalenie z dnia 16 marca 2017 r. na postanowienie Sądu z dnia 20 lutego 2017 r. odrzucające skargę kasacyjną z uwagi na wniesienie zażalenia po terminie. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 6 lipca 2017 r., a skarżącemu jedynie do wiadomości w dniu 21 lipca 2017 r. Pismem z dnia 25 lipca 2017 r., uzupełnionym pismem z dnia 1 sierpnia 2017 r., skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 3 lipca 2017 r. Podnosząc, że jego odwołanie zostało niezasadnie przekształcone w skargę kasacyjną, którą następnie odrzucono. Ponadto skarżący podniósł, że jest zmuszany do korzystania z usług pełnomocnika zawodowego, co narusza prawa strony. Nadto wbrew swojemu obowiązkowi przyznany mu w sprawie pełnomocnik z urzędu nie sporządził skargi kasacyjnej, a jedynie opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 8 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie zażalenia. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Stosownie, zatem do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a., jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Tym samym, w sprawie rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia środka odwoławczego od doręczonego postanowienia wywołuje jedynie doręczenie odpisu orzeczenia ustanowionemu dla strony pełnomocnikowi z urzędu adwokatowi S. P. Odpis postanowienia Sądu z 3 lipca 2017 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 lipca 2017 r., a zatem termin do złożenia zażalenia upłynął 13 lipca 2017 r. Tym samym, zażalenie na ww. postanowienie złożone osobiście przez skarżącego w dniu 25 lipca 2017 r. należało uznać za złożone po upływie terminu i jako takie podlegające odrzuceniu. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.