I SA/Rz 703/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie uznania za niezasadne stanowiska wierzyciela wobec zobowiązanego z urzędu w przedmiocie odrzucenia skargi - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2018 r. po rozpatrzeniu zażalenia M. N. na postanowienie z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] nr [...] Wójta Gminy w sprawie stanowiska wierzyciela wobec zarzutów zobowiązanego i uznaniu ich za niezasadne, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na powyższe postanowienie M. N. pismem z dnia [...] lipca 2018 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, zgodnie z § 2 tego przepisu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli został określony w art. 3 § 2 oraz § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: p.p.s.a.). Z punktu widzenia omawianej sprawy istotny jest pkt 3 § 2, w myśl którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Przepis w powyższym brzmieniu został wprowadzony na podstawie art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658, dalej "ustawa zmieniająca"). W art. 2 tej ustawy zawarto uregulowanie, z którego wynika, że art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy zmieniającej, ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia. Ustawa ta została ogłoszona w dniu 14 maja 2015 r. i weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. Z przytoczonych przepisów wynika, że do postępowań wszczętych od dnia 15 sierpnia 2015 r. zastosowanie znajduje przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w nowym brzmieniu. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, gdyż postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte po dniu 15 sierpnia 2015 r. Zgodnie zaś z nowym brzmieniem art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wyłączone spod kontroli sądowoadministracyjnej zostały postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Wobec tego zaskarżone postanowienie nie może zostać poddane kontroli sądu administracyjnego, gdyż jego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym. Podkreślenia wymaga, że SKO właściwie pouczyło Skarżącą, że wydane postanowienie jest postanowieniem ostatecznym w administracyjnym toku instancji. Prawidłowo również nie wskazało, że podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Należy wskazać, że wprowadzone z dniem 15 sierpnia 2015 r. zawężenie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych poprzez wykluczenie możliwości sądowej kontroli m.in. postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, nie pozbawia strony możliwości skutecznej ochrony jej praw, lecz możliwość uzyskania tej ochrony przenosi na późniejszy etap postępowania. Incydentalny charakter postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela zadecydował o uznaniu zasadności kontroli tego rodzaju aktu w drodze zaskarżenia do sądu administracyjnego postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów. W obowiązującym stanie prawnym strona nie traci zatem definitywnie uprawnienia do sądowej kontroli postanowienia w sprawie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za bezpodstawne, lecz uprawnienie to może realizować poprzez wniesienie skargi na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów, jako rozstrzygnięcia wydanego w sprawie głównej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 2378/16). Mając na uwadze powyższe, skargę wniesioną w niniejszej sprawie należy uznać za niedopuszczalną. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.