I SA/Po 138/13

Dnia 02 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Karol Pawlicki ( spr. ) Sędziowie: WSA Katarzyna Nikodem WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 02 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wyłączenie referendarza Damiana Mataczyńskiego w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne jako nieuzasadnionych postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie referendarza Damiana Mataczyńskiego.

Skarżący [...], reprezentowany przez [...], w piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2013 r. (k. 69 akt sądowych) wniósł m.in. o wyłączenie referendarza, gdyż są wątpliwości co do jego bezstronności. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych pisma o wyłączenie referendarza przez: podanie imienia i nazwiska referendarza, którego wyłączenia się domaga, uprawdopodobnienia przyczyny wyłączenia i to pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi z dnia [...] sierpnia 2014 r. skarżący poinformował, że w sprawie o sygn. akt I SA/Po 138/13 domaga się wyłączenia wszystkich referendarzy tutejszego Sądu, a w szczególności referendarza Damiana Mataczyńskiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek strony skarżącej o wyłączenie referendarza podlega oddaleniu. Instytucja wyłączenia referendarza ukształtowana jest poprzez odesłanie do przepisów o wyłączeniu sędziego ( art. 24 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t. j. : Dz .U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") i ma na celu zagwarantowanie bezstronności przy orzekaniu w danej sprawie, tzn. ma zapewnić, aby na treść rozstrzygnięcia nie miały wpływu osobiste zapatrywania i uprzedzenia osoby biorącej udział w jego podjęciu. Powołana ustawa przewiduje dwie grupy przyczyn wyłączenia referendarza, tj. z mocy prawa oraz na wniosek strony (czy też żądanie referendarza). Zgodnie z art. 18 § 1 P.p.s.a., referendarz jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki: swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia, osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron: w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skarg na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie od wskazanych przyczyn, zgodnie z art. 19 P.p.s.a., sąd wyłącza referendarza na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności. Odnosząc się do wniosku strony skarżącej o wyłączenie referendarza Damiana Mataczyńskiego w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że w świetle przywołanych wyżej przepisów nie mógł on odnieść skutku. Sąd orzekający w niniejszej sprawie zauważa, że wymieniony referendarz nie orzeka w Wydziale I tutejszego Sądu, ale w Wydziale IV. Powyższe wynika z wewnętrznej organizacji Sądu, a konkretnie z podziału na wydziały orzecznicze i przydziału referendarzy do tych wydziałów. Skoro zaś wniosek nie dotyczy referendarza orzekającego w Wydziale I, to nie było potrzeby składania przez niego stosownego wyjaśnienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 22 § 1 i 2 w związku z art. 24 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.