II FZ 913/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. P. od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 września 2016 r. sygn. akt I SA/Po 138/13 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia z 28 września 2015 r. w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 10 grudnia 2012 r. nr (...) w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia oddalić zażalenie.

Przedmiotem zażalenia M. P. jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 28 września 2016 r., sygn. akt I SA/Po 138/13, w którym wezwano go do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od zażalenia z 28 września 2015 r. na postanowienie tego Sądu z 8 września 2015 r. o odrzuceniu zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu z 15 stycznia 2015 r. o odrzuceniu zażalenia. Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; dalej: rozporządzenie). W zażaleniu na to zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie i stwierdził, że jest ono niezgodne z prawem, stanem faktycznym, a ponadto budzi jego niezadowolenie i oburzenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Jak stanowi art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarżący wniósł do sądu zażalenie na postanowienie WSA o odrzuceniu jego zażalenia. Złożenie takiego zażalenia, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, wiąże się z koniecznością uiszczenia opłaty w wysokości 100 zł. Sąd pierwszej instancji prawidłowo więc zastosował bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa. Naczelny Sąd Administracyjny nie odniósł się natomiast do zawartych w zażaleniu wniosków skarżącego o przyznanie prawa pomocy oraz o wyłączenie "autora zaskarżonego orzeczenia", bowiem właściwy do ich rozpoznania jest sąd pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.