I SA/Lu 159/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Pismem z dnia 17 lutego 2014 r. A. J. wniósł skargę na oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z., zwracając się jednocześnie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Na powyższe postanowienie skarżący nie wniósł sprzeciwu. W konsekwencji na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 maja 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, została doręczona skarżącemu w dniu 26 maja 2014 r. (potwierdzenie odbioru k. 29 akt sądowych). Do chwili obecnej wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a takim jest również skarga, pobiera się wpis (stosunkowy lub stały). Z art. 220 p.p.s.a. wynika zaś, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata i że w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (...) (§1), a także że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Uwzględniając wskazaną regulację prawną stwierdzić należy, że skoro pomimo prawidłowo doręczonego wezwania skarżący, nie uiścił wpisu od skargi, skargę tę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.