I SA/Łd 382/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. S.A. z siedzibą w B. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 marca 2022 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.512.2021.2.AK w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 26 kwietnia 2022 r. pod pozycją 1586.

W dniu 25 kwietnia 2022 r. C.S.A. z siedzibą w B. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika doradcę podatkowego K.T. wniosła za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej skargę na wydaną wobec C1. Spółki z o.o. z siedzibą w B. interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 marca 2022 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. W wykonaniu zarządzenia z dnia 2 czerwca 2022 r. sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał pełnomocnika C.S.A. do nadesłania dokumentów, z których wynika, że C.S.A. z siedzibą w B. powstała w wyniku przekształcenia C1. Spółki z o.o. z siedzibą w B.. W dniu 23 czerwca 2022 r. pełnomocnik C.S.A. z siedzibą w B. złożył wniosek o cofnięcie skargi wskazując, że Spółka, która uzyskała ww. interpretację indywidualną jest obecnie w procesie likwidacji. Wspólnicy spółki złożą ponowny wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, zawierający podobny opis zdarzenia przyszłego, poprzez inny podmiot. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 239 ze zm.) dalej: p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z § 2 tego przepisu wynika z kolei, że uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005 Nr 4, poz. 62). W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast oczywisty brak legitymacji do wniesienia skargi jest podstawą do jej odrzucenia. W orzecznictwie wskazuje się, że osoba, która nie ma (nie wykaże) interesu prawnego w wyżej określonym znaczeniu, nie może więc skutecznie prawnie żądać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. Skarga wniesiona przez taką osobę podlega odrzuceniu. Jeżeli natomiast brak takiego interesu prawnego zostanie stwierdzony w toku postępowania sądowego, wówczas sąd skargę oddala (tak też uchwała NSA z 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005, nr 4, poz. 62). Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z przyjętą linia orzeczniczą cofnięcie skargi, jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. (postanowienie WSA w Opolu z 6.03.2013 r., I SA/Op 155/13, LEX nr 1344362) Zatem merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki, sąd ją odrzuci. (por. postanowienia NSA: z 10.06.1987 r., SA/Gd 537/87, LEX nr 10747; z 3.01.2008 r., I OSK 1829/07, LEX nr 335007). Następstwem procesowym każdego cofnięcia skargi ze skutkiem prawnym jest umorzenie przez sąd postępowania. Zanim jednak sąd umorzy postępowanie z tej przyczyny, obowiązany jest z urzędu poddać kontroli skuteczność cofnięcia skargi, a także skuteczność wniesienia skargi. Jeżeli skarga zawiera braki uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu, sąd skargę odrzuca, a nie umarza postępowanie. (B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 161) W związku z powyższym skarga mogłaby zostać cofnięta, gdyby wszczęła ona skutecznie postępowanie sądowoadministracyjne. Jak wynika z akt sprawy, C. S.A. z siedzibą w B. nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną interpretacją indywidualną. Jedyną stroną tego postępowania była C1. Spółka z o.o. z siedzibą w B.. Wobec powyższego C.S.A. z siedzibą w B. nie posiadała legitymacji skargowej w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. i interesu prawnego uprawniającego ją do skutecznego domagania się kontroli zaskarżonej interpretacji indywidualnej przez sąd administracyjny. W konsekwencji również rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi z dnia 23 czerwca 2022 r. nie jest dopuszczalne. Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a. Ake.