I SA/Łd 1090/17

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B.-J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. B.-J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr UNP: [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń - listopad 2014 r. p o s t a n a w i a: zmienić postanowienie referendarza sądowego z 27 lutego 2018 r. w ten sposób, że przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej ponad kwotę 500 zł (pięćset), a w pozostałym zakresie wniosek oddalić.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 18 lipca 2018 r. skarżąca M. B.-J. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 1.297 zł. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 lipca 2018 r. W dniu 26 lipca 2018 r. skarżąca złożyła, na formularzu PPF, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że w związku z postępowaniem prowadzonym przez organ podatkowy została pozbawiona większości środków finansowych. Otrzymuje tylko połowę wynagrodzenia za pracę, natomiast środki uzyskiwane z działalności gospodarczej zostały zajęte w całości. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dwójką dzieci. W skład majątku skarżącej wchodzi mieszkanie o powierzchni 64 m2 o wartości około 220.000 zł, działka budowlana o powierzchni 1.230 m2 o wartości około 100.000 zł oraz samochód marki Audi A6 2,5 TDI rok produkcji 2004 o wartości około 5.000 zł. Według oświadczenia osoby pozostające w gospodarstwie domowym nie posiadają żadnego majątku. Skarżąca oświadczyła, że uzyskuje dochód miesięczny z tytułu zatrudnienia w wysokości 2.700 zł. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem rodzina ponosi następujące wydatki stałe: czynsz – 500 zł, energia elektryczna – 250 zł, media – 400 zł, raty kredytowe – 480 zł, ubezpieczenia – 200 zł, wydatki na dzieci – 1.000 zł, paliwo – 500 zł, jedzenie i ubrania – 1.000 zł. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Przedstawiony powyżej wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest drugim wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych, który strona złożyła w niniejszej sprawie. Po raz pierwszy strona wystąpiła o przyznanie prawa pomocy wnioskiem z 9 stycznia 20018 r. Postanowieniem z 27 lutego 2018 r. starszy referendarz sądowy częściowo uwzględnił wniosek i zwolnił skarżącą od wpisu od skargi ponad kwotę 500 zł. Ocenił, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego ponad wskazaną kwotę. Powyższe postanowienie nie zostało zaskarżone. W dniu 26 marca 2018 r. skarżąca uiściła tytułem wpisu od skargi kwotę 500 zł. Z art. 259 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), powoływanej dalej w skrócie jako P.p.s.a., wynika, że postanowienia referendarza sądowego, od których nie wniesiono sprzeciwu albo wniesiony sprzeciw został prawomocnie odrzucony, mają skutki prawomocnego orzeczenia sądu. Postanowienia te mogą być uchylane i zmieniane jedynie wskutek zmiany okoliczności sprawy (art. 165 P.p.s.a.). Z powyższego wynika, że w przypadku złożenia przez stronę kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy należy ustalić, czy strona wskazała nowe okoliczności, które mogłyby wpłynąć na zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. Po przeanalizowaniu okoliczności przedstawionych w obu wnioskach referendarz sądowy doszedł do wniosku, że zaszły takie zmiany w sytuacji majątkowej skarżącej, które uzasadniają zmianę postanowienia starszego referendarza sądowego z 27 lutego 2018 r. W szczególności z porównania obu wniosków wynika, że zasadniczemu obniżeniu uległy dochody skarżącej. W pierwszym wniosku skarżąca zadeklarowała dochody ze stosunku pracy (2.700 zł) oraz dochody z działalności gospodarczej w wysokości 2.000 zł. Obecnie skarżąca utrzymuje się wyłącznie z dochodów z tytułu zatrudnienia w wysokości 2.700 zł. Referendarz ocenił, że oświadczenie w zakresie wysokości dochodów skarżącej jest wiarygodne ponieważ z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że skarżąca zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej z dniem 1 sierpnia 2018 r. Zmiany nastąpiły również w zakresie stanu majątku ruchomego skarżącej. W aktualnie złożonym wniosku skarżąca nie wykazała dwóch pojazdów IVECO DAILY o wartości 12.000 zł i 9.000 zł, które wykazała w pierwszym wniosku. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 165, art. 258 § 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Ake.