I SA/Ke 63/16

Dnia 2 lutego 2017 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [..] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. postanawia: oddalić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 29 listopada 2016 r. odrzucił skargę M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 23 listopada 2015 r. w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. Pełnomocnik skarżącego ustanowiony w ramach prawa pomocy postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 13 października 2016 r. sygn. akt I SA/Ke 63/16 - adwokat M. J. złożył 8 grudnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię prawną o braku podstaw do wniesienia zażalenia od ww. postanowienia. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów wobec ich nie uiszczenia przez stronę skarżącą w jakiejkolwiek części. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady od 2 listopada 2016 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 poz. 1714) powoływane dalej jako rozporządzenie. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 powoływanego powyżej rozporządzenia, który dotyczy stawek minimalnych należnych pełnomocnikowi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w II instancji wynagrodzenie może być przyznane za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. a), sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. b), za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. c) oraz w postępowaniu zażaleniowym (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit. d). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtowanym na bazie poprzednio obowiązujących przepisów, które - co ważne - miały identyczne brzmienie - zdecydowanie przeważało stanowisko, że katalog czynności adwokata w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, za które przysługuje wynagrodzenie, o którym mowa w § 21 ust. 1 pkt 2 wskazanego rozporządzenia ma charakter zamknięty. Zatem wynagrodzenie adwokata za czynności, które nie zostały wymienione w § 21 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, nie stanowi niezbędnych kosztów postępowania, o których mowa w art. 204 oraz w art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a (por. postanowienie NSA z 19 listopada 2010 r., sygn. akt I OSK 112/10; postanowienie NSA z 16 czerwca 2004 r., sygn. akt FSK 93/04, z 17 września 2010 r., sygn. akt II OSK 854/09, z 6 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1900/10). W sprawie niniejszej adwokat ustanowiony w ramach prawa pomocy przedłożył opinię prawną o braku podstaw do wniesienia zażalenia. Niemniej jednak mając na uwadze ww. orzeczenia NSA należy podkreślić, że wśród czynności wymienionych w § 21 ust. 1 pkt 2 wskazanego rozporządzenia nie ma czynności prawnej polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia. Wprawdzie ustawodawca w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d cytowanego rozporządzenia wskazuje ogólnie na postępowanie zażaleniowe, jednak należy przyjąć, że zarówno wykładnia literalna jak i celowościowa tego przepisu nakazuje uznać, iż postępowanie zażaleniowe wszczęte jest dopiero w momencie wniesienia zażalenia. Powyższe skutkuje tym, że wynagrodzenie może być przyznane w postępowaniu zażaleniowym za wniesienie zażalenia, a taka sytuacja nie miała tu miejsca. Ponadto przepis ten we wcześniejszych podpunktach odnosi się, za jaką opinię może być przyznane wynagrodzenie, a nie jest to opinia wskazana we wniosku. Brak jest zatem podstaw prawnych do zaliczenia wynagrodzenia adwokata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia do niezbędnych kosztów postępowania. Z powyższych względów, na podstawie § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a - d rozporządzenia oraz na podstawie art. 205 § 2 i art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.