I SA/Ke 393/14

Dnia 6 sierpnia 2014 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R.J. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w sprawie odmowy umorzenia należności składkowych p o s t a n a w i a ustanowić dla R. J. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K.

W sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych R. J. złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o ustanowienie radcy prawnego. Z oświadczenia złożonego pod odpowiedzialnością karną za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący sam pozostaje w gospodarstwie domowym, utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych w kwocie 652,60 zł miesięcznie. Nie wykazał majątku. Na gruncie obowiązujących przepisów prawa dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie z którą koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swoich roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z przepisami art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ustawy p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę przede wszystkim, że skarżący pozostaje sam w gospodarstwie domowym i utrzymują się z zasiłku dla bezrobotnych uznano, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika i jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 oraz art. 246 § 1 pkt 2, § 3 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.