I SA/Go 444/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 września 2018 r. wniosku strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi Z Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: 1. Zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych. 2. Ustanowić dla strony skarżącej radcę prawnego.

Wnioskiem z dnia [...] lipca 2018 r. R.P. działający jako Prezes Zarządu Z Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji (dalej jako: "strona skarżąca") zwrócił się do tutejszego Sądu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika (radcy prawnego bądź adwokata). W oświadczeniu o majątku i dochodach strona skarżąca zaznaczyła, że: wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi 5000 zł; Spółka nie posiada środków trwałych, a wysokość straty Spółki za ostatni rok obrotowy wynosi 2000000 zł. Spółka nie posiada rachunków bankowych. Została okradziona i zrujnowana przez stronę przeciwną. Nadto strona skarżąca wskazała na chorobę fizyczną i psychiczną prezesa spółki, co ma wpływ na jej reprezentację, oraz na jego trudną sytuację finansową, w tym bezdomność i wzrost zadłużenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.), zaś w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 tej ustawy). Z kolei przepis art. 246 § 2 P.p.s.a wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie prawnej. W zakresie całkowitym, czyli takim o jakie wnioskuje strona skarżąca, następuje ono gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (§ 2 pkt 1 art. 246 P.p.s.a.). Zawarty ww. przepisie zwrot "gdy wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się on w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy, zaś zwrot "może być przyznane" wskazuje na fakultatywny charakter orzeczenia Sądu o przyznaniu prawa pomocy. Przy spełnieniu przesłanek przewidzianych w wymienionym przepisie, Sąd bowiem może, ale nie musi, przyznać wnioskowaną pomoc, gdy uzna, że zachodzi taka potrzeba w świetle zapewnienia stronie realizacji zasady prawa do sądu (por. post. NSA z dnia 8 lipca 2008 r. sygn. akt I GZ 173/08 dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, całokształt okoliczności niniejszej sprawy, tj. analiza akt administracyjnych i sądowych oraz wniosków o przyznanie prawa pomocy składanych przez stronę skarżącą w toku postępowania przed tutejszym Sądem, wskazuje, iż koniecznym jest przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W składanych pismach strona skarżąca konsekwentnie wskazuje na brak majątku, wzrost zadłużenia oraz pogarszającą się sytuację majątkową i zdrowotną prezesa spółki. Nie ma zatem środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodzić się również należy ze stroną skarżącą, że ciężka choroba fizyczna i psychiczna prezesa spółki wskazuje, iż nie jest ona należycie reprezentowana. Świadczy o tym chociażby fakt, że wiele odpowiedzi strony skarżącej na wezwania tutejszego Sądu jest nadsyłanych z uchybieniem terminu bądź w ogóle pozostawianych bez odpowiedzi a komunikacja ze stroną skarżącą jest utrudniona. Z tej tez przyczyny, w ocenie Sądu, zasadne jest przyznanie stronie skarżącej radcy prawnego. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.