I SA/Go 181/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi T.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadniony postanawia: 1. Odrzucić skargę. 2. Zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych, tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

T.G. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie uznania zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadniony. Powyższą skargę skarżący opatrzył podpisem elektronicznym. Z uwagi na to, iż obowiązująca obecnie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – powoływanej dalej jako P.p.s.a.) nie przewiduje wykorzystania środków komunikacji elektronicznej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi, poprzez podpisane skargi bądź nadesłanie podpisanego odpisu skargi. Jednocześnie pouczono skarżącego, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Nadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia odpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Oba powyższe wezwania doręczono skarżącemu w dniu 8 maja 2017 r. (z.p.o. – k. 13 akt sądowych). W dniu 15 maja 2017 r. skarżący uiścił wpis sądowy. W tym też dniu nadał w Urzędzie Pocztowym podpisaną skargę kierując ją jednak na adres organu. W dniu 18 maja 2017 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym – k. 19 akt sądowych) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej przesłał do tutejszego Sądu podpisaną przez T.G. skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z regulacją art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Po myśli art. 49 § 1 tej ustawy jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. obliguje Sąd do odrzucenia skargi w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W rozpoznawanej sprawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi, poprzez podpisane skargi bądź nadesłanie podpisanego odpisu skargi. Jednocześnie pouczono skarżącego, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 8 maja 2017 r. tym samym siedmiodniowy termin do usunięcia wskazanego braku formalnego skargi upłynął skarżącemu z dniem 15 maja 2017 r. Skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym przesyłkę zawierającą podpisaną skargę w dniu 15 maja 2017 r. jednakże skierował ją do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu. Wyjaśnić zatem należy, że skierowanie przez skarżącego przesyłki zawierającej własnoręcznie podpisany egzemplarz skargi na adres organu, nie stanowi prawidłowego uzupełnienia braku formalnego skargi. Złożenie tego dokumentu powinno nastąpić bezpośrednio na adres tutejszego Sądu, bowiem to Sąd wystosował do skarżącego wezwanie. W toku postępowania sądowoadministracyjnego zasadą jest prowadzenie korespondencji bezpośrednio z sądem, przed którym toczy się postępowanie. Z ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że tryb pośredni wnoszenia pism stanowi, ściśle określony w tej ustawie, wyjątek, który wiąże się z koniecznością dokonania dodatkowych czynności bądź realizacji określonych uprawnień przez organ pośredniczący w przekazaniu pisma. Takim przepisem jest przepis art. 54 § 1 P.p.s.a., w którym ustawodawca przewidział pośredni tryb wnoszenia do sądu administracyjnego skargi. Organ jest wówczas zobligowany do przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, może również już na danym etapie skorzystać z uprawnień autokontrolnych (art. 54 § 2 i § 3 P.p.s.a.). Należy podkreślić, iż tryb pośredni stanowi odstępstwo od zasady bezpośredniego kierowania pism do sądu i nie może tym samym znajdować zastosowania w sytuacjach nieprzewidzianych przez ustawodawcę. Brak również jakichkolwiek innych powodów, które uzasadniałyby pośrednictwo organu w przekazywaniu pism stanowiących uzupełnienie braków formalnych skargi (por. postanowienie NSA z dnia 30 maja 2017r. sygn. akt II FZ 191/14 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego bez znaczenia pozostaje okoliczność, że skarżący nadał za pośrednictwem organu przesyłkę z zachowaniem zakreślonego siedmiodniowego terminu, tj. - w dniu 15 maja 2017 r., gdyż dla oceny czy strona uzupełniła brak formalny skargi w terminie, kluczowa jest data przekazania pisma przez organ do tutejszego Sądu, co miało miejsce w dniu 18 maja 2017 r. W tej sytuacji stwierdzić należało, że brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie. Z tego tez względu Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skargę odrzucił (pkt. 1 postanowienia). O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt 2 postanowienia).