I SA/Gd 834/18

Dnia 8 stycznia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia T.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 października 2018 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 lutego 2017 r. [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2011 roku oraz orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie

Postanowieniem z dnia 8 października 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę T.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 21 lutego 2017 roku w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2011 roku oraz orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki. Na przedmiotowe postanowienie, pismem z dnia 8 listopada 2018 złożono zażalenie. Zarządzaniem z dnia 20 listopada 2018 roku wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie trzech odpisów tego pisma, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. W odpowiedzi pełnomocnik przesłał trzy kserokopie zażalenia nie potwierdzone za zgodność z oryginałem. Zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2018 r. zobowiązano wyznaczonego do sprawy pełnomocnika będącego adwokatem do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie trzech egzemplarzy podpisanego zażalenia bądź uwierzytelnionych kopii, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. W odpowiedzi na zarządzenie, pełnomocnik strony będący adwokatem złożył pismo, w którym oświadczył, że brak formalny został w terminie uzupełniony przez poprzedniego pełnomocnika tj. D.S., w dniu 12 grudnia 2018 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej w skrócie p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. (art. 194 § 3 p.p.s.a.). Jak stanowi z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. W przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest definicji legalnej odpisu pisma procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 774/06, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 927/09, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Istotnym elementem odpisu pisma jest także poświadczenia jego zgodności z oryginałem. Zatem bez względu na to, czy jest to egzemplarz pisma zgodny układem treści z oryginałem (fotokopia, wydruk komputerowy), czy też osobno sporządzony dokument, zawsze niezbędne jest jednak poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Za takim poglądem przemawia także treść art. 47 § 2 p.p.s.a., który, mówiąc o przykładowych odpisach (fotokopiach i wydrukach poczty elektronicznej), wymaga ich uwierzytelnienia. Z powyższego przepisu wynika także to, że odpisy sporządzane w innej formie również muszą być uwierzytelnione (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex 2013). Odpisy pisma, a zatem i odpisy zażalenia, nie muszą być podpisane przez stronę. Odpis wymaga jednak bezwzględnego poświadczenia jego zgodności z oryginałem. Przez to poświadczenie osoba poświadczająca przyjmuje odpowiedzialność za zgodność pisma z oryginałem. Uwierzytelnienia takiego dokonuje strona, która jest autorem danego pisma procesowego lub jej pełnomocnik (por. postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 2011 r., I OSK 2351/11). Zatem prawidłowe rozumienie pojęcia "odpis" zakłada konieczność jego poświadczenia za zgodność z oryginałem. Dopiero przedstawienie uwierzytelnionego odpisu pisma odzwierciedlającego treść oryginału warunkuje spełnienie wymogów określonych przepisem art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie wymogu takiego nie spełniają kserokopie zażalenia przesłane przez D.S. Do uznania sporządzonych kserokopii za odpisy złożonego zażalenia konieczne było umieszczenie na nich, przez samą stronę lub jej ówczesnego pełnomocnika, informacji wskazującej, że treść sporządzonej kopii jest zgodna z oryginałem pisma. Takiego poświadczenia nie zawarł także wyznaczony w sprawie pełnomocnik będący adwokatem. W tych okolicznościach nie można uznać, że nadesłanie kserokopii zażalenia nie zawierających poświadczenia ich zgodności z oryginałem, stanowi uczynienie zadość wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu zażalenia.