I FZ 77/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 12 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 834/18 odrzucające zażalenie T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 października 2018 r. w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawach ze skargi Firmy H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 21 lutego 2017 r. Nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego spółki cywilnej w podatku od towarów i usług za I kwartał 2011 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej wspólników tej spółki i spółki za jej zaległości podatkowe po datku od towarów i usług za IV kwartał 2010 r. i I kwartał 2011 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić zażalenie

Postanowieniem z 8 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 834/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie T.S. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 8 października 2018 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 21 lutego 2017 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego spółki cywilnej w podatku od towarów i usług za I kwartał 2011 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej wspólników tej spółki i spółki za jej zaległości podatkowe po datku od towarów i usług za IV kwartał 2010 r. i I kwartał 2011 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia 22 lutego 2019 r. D.S. (żona skarżącego) wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 180 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwraca ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Przepis ten z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Zgodnie z art. 173 § 2 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jedną z przesłanek dopuszczalności zażalenia jest wniesienie go przez stronę po doręczeniu jej odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Zgodnie z brzmieniem art. 32 p.p.s.a. stronami postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, który pojmowany powinien być jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Przepisy te z mocy art. 197 § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. znajdują odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. W razie stwierdzenia, że zażalenie wniesione zostało przez podmiot, który nie jest stroną w rozumieniu art. 32 i art. 33 p.p.s.a., sąd odrzuca je jako niedopuszczalne. W niniejszej sprawie stroną postępowania zażaleniowego jest T.S., natomiast zażalenie na ww. postanowienie zostało złożone przez D.S. (żona skarżącego). W tej sytuacji należy stwierdzić, że nie miała ona legitymacji do jego wniesienia. Nie wykazała również w treści zażalenia podstaw do stwierdzenia, że posiada w sprawie interes prawny, który by ją do tego uprawniał. Na marginesie należy zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie doręczył D.S. odpisu wspomnianego postanowienia wraz z uzasadnieniem. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 2, w zw. z art. 180 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji orzeczenia.