I SA/Gd 714/22

Dnia 19 września 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 19 września 2023 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H.S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 19 kwietnia 2022 r. nr 2201-IEW.4120.11.2022/EP w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki p o s t a n a w i a: odmówić zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 czerwca 2023 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej

Zarządzeniem z dnia 11 maja 2023 r. Przewodniczący Wydziału zobowiązał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez sformułowanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesyłka zawierająca zarządzenie została przesłana na adres kancelarii doradcy podatkowego T.K., w C. przy ul. L. i odebrana w dniu 16 maja 2023 r. przez A.S. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 6 czerwca 2023 r. pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił stronie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej. Od powyższego postanowienia strona nie wniosła zażalenia. Pismem z dnia 26 sierpnia 2023 r. skarżący reprezentowany przez radcę prawnego złożył ponowny wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej. We wniosku wskazane zostało, że skarżący polegając na przyznanym mu w ramach prawa pomocy pełnomocniku, nie dysponował żadną wiedzą o braku udzielenia odpowiedzi na zobowiązanie sądu, a tym samym nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Składający wniosek podkreślił, że nieprzywrócenie terminu, w sytuacji gdy strona działała w zaufaniu do ustanowionego dla niej pełnomocnika, prowadziłoby do pogorszenia sytuacji prawnej skarżącego wskutek przerzucenia na niego ciężaru następstw niezawinionego przez stronę działania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że wniosek skarżącej z 26 sierpnia 2023 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej należało objąć trybem przewidzianym w art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634) - dalej p.p.s.a. Wynika to z faktu prawomocnego rozstrzygnięcia - postanowieniem z 20 czerwca 2023 r. - o odmowie przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej. W sytuacji bowiem, gdy przedmiotem postępowania w sprawie przywrócenia terminu jest wniosek złożony po prawomocnym rozpoznaniu uprzedniego wniosku - o tożsamym co uprzednio zakresie - wniosek taki podlega ocenie przez pryzmat kryteriów wskazanych w art. 165 p.p.s.a., tj. przepisu uzależniającego uchylenie bądź zmianę postanowień niekończących postępowania w sprawie od stwierdzenia zmiany okoliczności sprawy. W myśl art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Przez "zmianę okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany w okolicznościach faktycznych czy prawnych, które uzasadniają wydanie postanowienia odmiennej treści niż uprzednio wydane. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęte jest, że przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" w rozumieniu ww. przepisu należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie. Podkreśla się także, że wniosek o zmianę postanowienia musi wprowadzać element nowości do sprawy, tj. wskazywać na nowe okoliczności faktyczne i prawne, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II OZ 1067/10). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że skarżący nie wykazał, by w jego sprawie nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych lub prawnych, która uzasadniałaby zmianę wydanego uprzednio rozstrzygnięcia. Skarżący uzasadniając ponowny wniosek o przywrócenie terminu wskazuje na błąd dotychczasowego pełnomocnika polegający na zaniechaniu udzielenia odpowiedzi na wezwanie sądu. Strona podaje ponadto, że okoliczność ta, jako niezawiniona przez stronę, nie powinna rzutować na ograniczenie możliwości obrony jej praw przed sądem. Przypomnieć wypada, że w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. W orzecznictwie sądowym powszechnie uważa się, że skutki czynności podejmowanych przez pełnomocnika strony obciążają samą stronę. Podnoszenie zatem, w ponownie złożonym wniosku o przywrócenie terminu, że winę za jego uchybieniu ponosi wyłącznie reprezentujący stronę pełnomocnik, nie jest okolicznością, która mogłaby wpłynąć na odmienną ocenę przesłanek, które legły u podstaw wydania postanowienia z dnia 20 czerwca 2023 r. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 165 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.