I SA/Gd 45/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: odrzucić skargę.

Wnioskiem złożonym na formularzu PPPr w dniu 3 marca 2014 r. "A" Sp. z o. o. z/s w G. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy, a po rozpatrzeniu sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 14 maja 2014 r., odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zażalenie strony skarżącej na powyższe rozstrzygnięcie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt I FZ 226/14 wobec czego postanowienie tutejszego Sądu stało się prawomocne. W związku z powyższym, Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 sierpnia 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona stronie skarżącej w dniu 18 sierpnia 2014 r. W zakreślonym terminie wpisu nie uiszczono, skarżąca złożyła natomiast kolejny wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych, przedstawiając identyczną argumentację jak we wniosku z dnia 3 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.), skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego wpisu i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, przesłana na prawidłowy adres, została doręczona dnia 18 sierpnia 2014 r. Wpis nie został uiszczony w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 25 sierpnia 2014 r. W dniu 21 sierpnia 2014 r. skarżąca złożyła natomiast kolejny wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych nie przedstawiając żadnych nowych okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy. Przy czym strona wezwana do pismem z dnia 28 sierpnia 2014 r. do uzupełnienia wniosku poprzez jego podpisanie bądź nadesłanie podpisanego wniosku, przy piśmie z dnia 11 września 2014 r. przesłała kserokopię podpisanego wniosku. Oceniając zaistniałą sytuację faktyczną przez pryzmat obowiązującego porządku prawnego należy stwierdzić, że po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy sąd ma obowiązek, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., ponownie wezwać stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i wyznaczyć ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazać rygor jej niewykonania. Jak trafnie podnosi się w orzecznictwie sądowym, jeżeli strona skarżąca po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 95/12; postanowienie Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2002 r., III RN 144/02, niepubl.). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 p.p.s.a. Stanowisko takie Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela. Należy zatem w konsekwencji uznać, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia dla toczącego się postępowania, nawet jeśli zostało dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do skarżącej po wydaniu prawomocnego postanowienia (por. postanowienie NSA z 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10). Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy Sąd wydał uprzednio prawomocne postanowienie w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Co za tym idzie, skutkować by to mogło nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej obecnie sprawy, Sąd odrzucił skargę, ponieważ wymagany wpis sądowy nie został uiszczony w terminie, a zatem skarga nie mogła zostać merytorycznie rozpoznana. W związku z tym, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.