I SA/Gd 173/26

Dnia 20 maja 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2026 roku na posiedzeniu niejawnym ze skargi D. A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 1 grudnia 2025 r., nr 2201-IEW.7192.3.2025 w przedmiocie zarzutów w egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę

D. A., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 1 grudnia 2025 r., w przedmiocie zarzutów w egzekucji administracyjnej. Zarządzeniem z 27 lutego 2026 r. pełnomocnik strony został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi 5 marca 2026 r. (k. 16). W piśmie z dnia 12 kwietnia 2026 r. (nadanym w dniu 13 kwietnia 2026 r.) pełnomocnik poinformował sąd o wypowiedzeniu stronie pełnomocnictwa z dniem 2 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143) – dalej w skrócie p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi wskazanego w zarządzeniu z 27 lutego 2026 roku i pouczony o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przedmiotowe zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi 5 marca 2026 r. Tym samym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi kończył swój bieg w dniu 12 marca 2026 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie, albowiem brak formalny skargi nie został usunięty, co uzasadnia odrzucenie skargi. Sąd wskazuje, że podstawy do odrzucenia skargi istniały pomimo tego, że w sprawie doszło do wypowiedzenia stosunku pełnomocnictwa przez reprezentującego stronę adwokata. Po pierwsze, termin na usunięcie braku formalnego kończył swój bieg w czasie, w którym stosunek pełnomocnictwa trwał a strona była zastępowana przed sądem administracyjnym przez adwokata. Jednocześnie sytuacja, w której doszło do wypowiedzenia pełnomocnictwa nie uzasadniała zobowiązywania strony do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie przez samego skarżącego. Jak wynika z uzasadnieni do Uchwały 7 sędziów NSA z 2 lutego 2026 r. III OPS 2/25, Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi, jakim jest brak dokumentu pełnomocnictwa upoważniającego sporządzającego skargę pełnomocnika do jej wniesienia, może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Należy zatem uznać termin wyznaczony do usunięcia braku formalnego za niezachowany, jeżeli pełnomocnik w tym terminie w ogóle nie podjął czynności uzupełniającej lub wprawdzie ją podjął, ale w taki sposób, że brak nie został w całości uzupełniony. Konsekwencją tego jest przyjęcie, że podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a.". W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.