I SA/Bd 143/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędziowie: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi S.Sp. z o. o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 19 października 2021 r., nr 0401-IOV2.4103.67.2021 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę

Decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. określił S. sp. z o.o. z siedzibą w Ś. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od września 2014 r. do lutego 2016 r. oraz podatek, o którym mowa w art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 t. o podatku od towarów i usług w związku z wystawieniem faktur VAT wymienionych w sentencji decyzji oraz umorzył postępowanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za lipiec i sierpień 2014 r. Powyższa decyzja została doręczona spółce w trybie art. 150 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w dniu [...] sierpnia 2020 r. i zawarto w niej prawidłowe pouczenie o prawie do wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia. Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. prezes spółki - D. C. złożył odwołanie od ww. decyzji. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że ww. odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia. Postanowienie to doręczono stronie skarżącej w dniu [...] stycznia 2021 r. Skarżąca nie wniosła na ww. postanowienie skargi. Z kolei pismem z dnia [...] września 2021 r. prezes zarządu spółki, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienie odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] lipca 2020 r. wraz z kserokopią odwołania. Postanowieniem z dnia [...] października 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ w pierwszej kolejności przytoczył przesłanki warunkujące przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania wynikające z art. 162 Ordynacji podatkowej, po czym wskazał, że kwestia uchybienia terminu do wniesienia odwołania została rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2021 r. Podkreślił przy tym, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] lipca 2020 r. została prawidłowo zaadresowana na adres siedziby spółki i doręczona została w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej w dniu [...] sierpnia 2020 r., a zatem ustawowy termin do wniesienia odwołania od ww. decyzji upłynął w dniu [...] sierpnia 2020 r. Z kolei odwołanie zostało złożone w dniu [...] listopada 2020 r., czyli po ustawowym terminie. W dalszej kolejności organ podkreślił, iż fakt, że D. C. zapoznał się z treścią ww. decyzji dopiero w dniu [...] października 2020 r., czyli po przesłaniu jej kserokopii na adres aresztu śledczego, w którym przebywał nie zmieniło faktu, że decyzja ta została prawidłowo doręczona spółce w dniu [...] sierpnia 2020 r., a termin do wniesienia odwołania liczył się od dnia doręczenia tej decyzji spółce, nie natomiast do dnia, w którym prezes spółki się z tą decyzją zapoznał. Organ podkreślił przy tym, że spółka przy odwołaniu z dnia [...] listopada 2020 r. nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu, a wniosek taki wraz z kserokopią odwołania został złożony dopiero w dniu [...] września 2021 r., a zatem po upływie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. W odniesieniu do zarzutów podniesionych przez prezesa zarządu spółki, że organ pierwszej instancji od początku utrudniał mu dostęp do korespondencji, mimo że powiadomił o zmianie adresu do korespondencji, a także w odniesieniu do zarzutu, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. wiedział z urzędu, że od dnia [...] października 2018 r. do sierpnia 2021 r. był on tymczasowo aresztowany i nie miał możliwości osobistego odbioru korespondencji w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej spółki, organ stwierdził, że skarżąca nie wskazał okoliczności, które by uprawdopodobniły, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Organ stanął na stanowisku, że pobyt prezesa spółki w areszcie śledczym jest bezsporny, jednak nie stanowił przeszkody, aby zachować termin do wniesienia przez spółkę odwołania. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że skarżąca ma status osoby prawnej, a zgodnie z art. 151 § 1 Ordynacji podatkowej osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności – osobie upoważnionej do odbioru korespondencji lub prokurentowi, przy czym przepisy art. 146, art. 148 § 2 pkt 1 oraz art. 150 i art. 150a stosuje się odpowiednio. Powyższe przepisy nie przewidują doręczania osobom prawnym pism w postępowaniu podatkowym pod adresem do doręczeń w kraju (adresem do korespondencji), albowiem przepis art. 151 § 1 Ordynacji podatkowej nie odsyła do odpowiedniego stosowania art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej. Jako bezsporne organ uznał także to, że wskazany przez prezesa spółki adres do doręczeń nie był ani adresem siedziby spółki, ani adresem pod którym prowadziła ona działalność. Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że adres spółki tj. Ś. , ul. [...] jest aktualny, co wynika z Krajowego Rejestru Sądowego. Następnie organ zauważył, że zarząd spółki jest uprawniony do jej reprezentacji, a do reprezentacji był wskazany D. C., który to przebywał w czasowej izolacji w areszcie śledczym, jednak ze spółką były związane również inne osoby, które miały możliwość zadbania o jej interesy, a byli to m.in. prokurent S. G., a także wspólnicy spółki czyli D. G., D. C. i M. K.. W związku z powyższym organ odkreślił, że spółka mogła działać przez prokurenta lub przez ustanowionego pełnomocnika upoważnionego do konkretnej sprawy. Co więcej organ podkreślił, iż poinformował prezesa spółki o nieskuteczności wskazania adresu do korespondencji i o tym, że w toku trwającego postępowania podatkowego wobec skarżącej, kolejne pisma będą kierowane na adres jej siedziby. Zdaniem organu, prezes spółki miał możliwość podjęcia w stosownym czasie odpowiednich czynności w celu zabezpieczenia interesów spółki, mógł wyznaczyć osobę upoważnioną do działania w jej imieniu lub też zlecić działanie takie odpowiedniej osobie. Stwierdził, że do postępowania kontrolnego był ustanowiony pełnomocnik szczególny, tj. E. S., a korespondencja adresowana na adres siedziby spółki była odbierana przez osobę upoważnioną tj. M. S., który nadal jest upoważniony do jej odbioru. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stanął na stanowisku, że działanie skarżącej w tej kwestii można uznać za zawinione, ponieważ nie dochowała ona wszelkich reguł wszelkich reguł starannego działania, które mogły zostać podjęte w okolicznościach niniejszej sprawy. Odbiór korespondencji przez spółkę nie został zorganizowany w sposób prawidłowy, nie zostały zachowane reguły starannego działania, co do właściwej organizacji odbioru korespondencji w spółce, nie dochowana została należyta staranność i dbałość o interesy spółki, w wyniku czego doszło do uchybienia terminu. Organ dodał także, że jego zdaniem w przedmiotowym wniosku skarżąca nie wskazała przekonującej przyczyny uzasadniającej złożenie odwołania z uchybieniem terminu. Co więcej wniosek ten nie został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny zwłoki, a prezes spółki nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania, a podane przez niego okoliczności nie uzasadniają uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Reasumując, organ stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki warunkujące możliwość przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Kryterium braku winy, o jakim mowa w art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej (dalej: "O.p.") należy wiązać z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, bowiem niewielkie nawet niedbalstwo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania o przywrócenie uchybionego terminu. Strona w skardze zaskarżyła w całości postanowienie i wniosła o wznowienie postępowania, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W zarzutach skargi w pierwszej kolejności strona skarżąca chronologicznie wskazała jakie czynności podejmował organ od dnia aresztowania prezesa spółki, tj. od dnia [...] października 2018 r. Szeroko opisała jakie nieprawidłowości jej zdaniem popełnił organ. Następnie spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 145 § 1 k.p.a. ze względu na to, że strona, bez własnej winy, nie brała udziału w postępowaniu. Spółka wskazała, że podstawowym argumentem na jakim może się opierać jest fakt, iż prezes spółki był w areszcie i przez dłuższy czas był pozbawiony realnego kontaktu, aby załatwić sprawy służbowe, a utrudnianie dostępu do akt i decyzji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. było w opinii spółki niezrozumiałe, tym bardzie że to organy podatkowe powinny pomagać podatnikom w wyjaśnieniu spraw, a nie utrudniać i uniemożliwiać dojście do prawdy, co powinno skutkować wznowieniem postępowania. W odpowiedzi skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności tego postanowienia z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym. Jak stanowi art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Wskazać też należy, że rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, na podstawie tego przepisu, jest niezależne od woli stron (por. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1867/17). Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, iż nie narusza ono prawa. Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. określił S. spółce z o.o. z siedzibą w Ś. zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od września 2014 r. do lutego 2016 r., kwotę podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, oraz umorzył postępowanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za lipiec i sierpień 2014 r. Decyzja ta została doręczona spółce, w trybie art. 150 § 4 O.p., w dniu [...] sierpnia 2020 r. Termin do wniesienia odwołania mijał więc w dniu [...] sierpnia 2020 r. Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. (nadanym w dniu [...] listopada 2020 r.) prezes spółki - D. C. złożył odwołanie od ww. decyzji. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r. stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia. Strona nie wniosła na ww. postanowienie skargi. Postanowienie to jest zatem ostateczne i prawomocne. Pismem z dnia [...] września 2021 r. D. C. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] lipca 2020 r., wraz z kserokopią odwołania. W uzasadnieniu wniosku podał, że od początku postępowania Urząd Skarbowy w Ś. utrudniał mu dostęp do korespondencji mimo tego, że powiadomił urząd o zmianie adresu do korespondencji. Według D. C. Naczelnik Urzędu wiedział, że od dnia [...] października 2018 r. do sierpnia 2021 r. był on tymczasowo aresztowany i nie miał możliwości odbioru korespondencji w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej spółki. Innymi słowy, strona upatruje zasadności złożonego przez siebie wniosku w nieprawidłowym doręczaniu jej korespondencji, tj. na niewłaściwy adres. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 162 § 1 i § 2 O.p. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Z powyższych przepisów wynika, iż przywrócenie terminu uzależnione jest od równoczesnego spełnienia czterech przesłanek: 1) uprawdopodobnienia przez osobę zainteresowaną braku jej winy, 2) wniesienia przez osobę zainteresowaną wniosku o przywrócenie terminu, 3) dochowania 7-dniowego terminu do wniesienia wniosku, 4) dopełnienia czynności, dla której ustanowiony był przywracany termin. Jak podkreśla się w literaturze (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz w orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; z dnia 20 maja 1998 r., sygn. akt SA/Ka 1718/96; wyrok NSA z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1459/09) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, iż dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, powódź, pożar. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, czy strona zachowała 7-dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Z akt sprawy wynika, że w piśmie z dnia [...] sierpnia 2020 r. D. C. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. o udostępnienie mu, jako prezesowi spółki, wymienionej decyzji z dnia [...] lipca 2020 r. Przy piśmie z dnia [...] października 2020 r. organ pierwszej instancji przesłał skarżącemu kserokopię wskazanej decyzji. Przesyłka ta została doręczona mu w dniu [...] października 2020 r. (akta adm. - t. 4, k. 795-796). W piśmie z dnia [...] września 2021 r. (nadanym w dniu [...] września 2021 r.) D. C. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] lipca 2020 r., wraz z kserokopią odwołania (akta adm. – wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, k. 1-10). Wskazać trzeba, że 7-dniowy termin, o którym mowa w art. 162 § 2 O.p. jest nieprzywracalny, a datą, od której należy liczyć ten termin, jest data uzyskania przez osobę zainteresowaną wiadomości o zdarzeniu powodującym rozpoczęcie biegu terminu (por. wyrok NSA z dnia [...] listopada 2021 r., III FSK 299/21). W rozpatrywanej sprawie tym zdarzeniem jest data, kiedy strona dowiedziała się o wydaniu decyzji wymiarowej. W świetle przytoczonych okoliczności faktycznych stwierdzić należy, że prezes spółki – D. C. dowiedział się o wydaniu decyzji wymiarowej wydanej wobec spółki w dniu [...] października 2020 r. Siedem dni od tej daty upłynęło w dniu [...] października 2020 r. Spółka natomiast wniosek o przywrócenie terminu wniosła w dniu [...] września 2021 r., a zatem uczyniła to po upływie ustawowego terminu na dokonanie tej czynności. Nie został zatem zachowany 7- dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Niezależnie od tego rację ma także organ, że spółka nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca brak winy w uchybieniu terminu i w konsekwencji podstaw do przywrócenia terminu upatruje w nieprawidłowym doręczeniu jej decyzji. Tymczasem zarówno w doktrynie, jak i judykaturze wielokrotnie wyrażano pogląd, że wątpliwości co do okoliczności doręczenia decyzji powinny stanowić przedmiot postępowania dotyczącego stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Nieprawidłowości w zakresie doręczenia korespondencji nie mogą zaś uzasadniać przywrócenia terminu czy też być "załatwiane" poprzez zastosowanie tej instytucji (por. P. Pietrasz w komentarzu do art. 162 Ordynacji podatkowej (w:) Ordynacja podatkowa. Komentarz aktualizowany pod red. L. Etela, LEX/el. 2020; wyroki NSA z dnia: 12 grudnia 2019 r., I FSK 1653/17; 25 kwietnia 2019 r., I FSK 776/17; 28 lutego 2019 r., I FSK 475/17; 10 lipca 2018 r., I FSK 1310/16; 27 lutego 2020 r., I FSK 2241/19). Należy podkreślić, że na obecną chwilę, kwestia dotycząca prawidłowości doręczenia przedmiotowej decyzji została rozstrzygnięta przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, który postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r. stwierdził, że odwołanie od decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu. Postanowienie to jest ostateczne i prawomocne. Sprawa braku prawidłowego winna być podnoszona przez stronę w postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Kwestia ta wykracza natomiast poza ramy postępowania dotyczącego przywrócenia terminu. Brak skutecznego doręczenia decyzji powoduje bowiem, że bieg terminu do wniesienia odwołania w ogóle nie rozpoczyna się, a w konsekwencji nie może on zostać przekroczony i tym samym przywrócony (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 14 września 2022 r., I SA/Ol 329/22). Wniosek o przywrócenie terminu opiera się na założeniu, że decyzja, od której wniesiono odwołanie została skutecznie doręczona, i że nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania (por. wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2021 r., II FSK 2427/20). Strona na potrzeby przywrócenia terminu do złożenia odwołania powinna była uprawdopodobnić, że odwołanie złożyła zbyt późno bez swojej winy, z przyczyn obiektywnych, całkowicie od niej niezależnych, i których nie była w stanie przezwyciężyć, nawet przy dołożeniu wszelkich możliwych starań. Argumentów takich zarówno we wniosku o przywrócenie terminu, jak i w skardze skarżąca nie przedstawiła. Wskazać należy, że z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, iż na dzień wydania decyzji wymiarowej wobec spółki jej siedziba mieściła się w Ś. przy ul. [...]. Stąd decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] lipca 2020 r. została wysłana, zgodnie z art. 151 § 1 O.p., na ten właśnie adres (siedziby spółki). Sam fakt aresztowania osoby będącej członkiem zarządu osoby prawnej nie może świadczyć o braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, gdyż aresztowanie to nie ma wpływu na samo istnienie osoby prawnej i posiadany przez nią adres. Nie stanowi też przeszkody w doręczaniu korespondencji. Obowiązkiem osoby prawnej jest takie zorganizowanie odbioru korespondencji, by w jej siedzibie dokonywała tego osoba upoważniona. To osoba prawna będąca adresatem pism ponosi odpowiedzialność za właściwe zorganizowanie przyjmowania ich. Zaniedbania w tym zakresie nie mogą stanowić podstawy do uznania braku zawinienia strony (por. wyrok NSA z dnia 23 sierpnia 2016 r., II OSK 2952/14). D. C., jako prezes spółki, powinien zatem zapewnić skuteczny odbiór korespondencji (w tym decyzji podatkowej) pod adresem siedziby spółki, poprzez np. ustanowienie osób upoważnionych do odbioru korespondencji, tym bardziej, że wiedział, iż wobec spółki toczy się postępowanie, o czym świadczy, np. ustanowienie przez niego w postępowaniu kontrolnym pełnomocnika w osobie E. S.. W skardze, poza kwestią doręczenia decyzji z dnia [...] lipca 2020 r. na niewłaściwy adres (siedziby spółki, zamiast aresztu), strona nie powołała żadnych okoliczności, które miałaby stanowić obiektywną i niepodlegającą przezwyciężeniu przeszkodę w terminowym złożeniu odwołania. Argumentacja skarżącej zmierza w istocie do wykazania, że uchybienie terminowi w ogóle nie miało miejsca, gdyż decyzja podatkowa nie weszła do obrotu prawnego, z uwagi na nieprawidłowe jej doręczenie. W skardze spółka wniosła też o wznowienie postępowania podatkowego. Kwestia ta wykracza jednak poza ramy niniejszego postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy. Przedmiotem niniejszej sprawy jest kwestia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i w tym zakresie procedował Sąd, dokonując kontroli zgodności z prawem postanowienia wydanego przez organ. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.