I OZ 882/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt III SAB/Kr 46/12 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego NSA Krystyny Kutzner od orzekania w sprawie ze skargi A. M. na bezczynność Okręgowego Inspektora Pracy w Krakowie postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 22 lipca 2014 r., sygn. akt III SAB/Kr 46/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o wyłączenie sędziego NSA Krystyny Kutzner od orzekania w sprawie. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wniosek o wyłącznie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie bowiem skarżąca nie podniosła, ani nie uprawdopodobniła zaistnienia okoliczności mogących stanowić podstawę wyłączenia sędziego z mocy ustawy lub na wniosek. Całość zarzutów skarżącej opiera się na subiektywnym, mylnym przekonaniu, że niekorzystne dla skarżącej rozstrzygnięcia jakie wydawała w toku postępowania sądowego Sędzia NSA Krystyna Kutzner, świadczą o braku jej bezstronności w sprawie. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podkreślił, że niezadowolenie ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty takie mogą zostać podniesione w stosownych trybach odwoławczych. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. M., domagając się jego zmiany. W uzasadnieniu wnosząca zażalenie podniosła, że rozpatrzenie przez Sędziego NSA Krystynę Kutzner "zażalenia" na postanowienie z dnia 17 lutego 2014 r. o odrzuceniu skargi uzasadnia wątpliwość co do bezstronności Sędziego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową prawidłowego rozpoznania sprawy. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami odnoszącymi się do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Dlatego wyłączenie sędziego następuje nie tylko z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a."), ale również wówczas, jeżeli istniejące okoliczności mogą wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego (art. 19 P.p.s.a.). Wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak wynika z oświadczenia złożonego przez Sędziego NSA Krystynę Kutzner brak jest jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w sprawie. Ponadto brak jest podstaw do wyłączenia sędziego od rozpoznawania sprawy z mocy ustawy (art. 18 § 1 pkt 1 - 7 P.p.s.a.). A. M. nie wykazała ani we wniosku, ani w zażaleniu, aby zachodziły jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność powyższego oświadczenia. W tych okolicznościach uznać należy, że nie zaszły podstawy do wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie. Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu, że postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wydał ten sam sędzia, który wydał wcześniej postanowienie o odrzuceniu skargi zauważyć należy, że kwestia ta została rozstrzygnięta w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2005 r., sygn. akt I OPS 3/05 (ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 110). Zgodnie z powyższą uchwałą sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, zaskarżonego następnie skargą kasacyjną, nie jest wyłączony od badania w trybie art. 178 tej ustawy, czy skarga kasacyjna spełnia wymogi formalne, w tym także od udziału w wydaniu postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną. Uchwała ta będzie miała zastosowanie również w sprawie niniejszej, w której ten sam sędzia wydał postanowienie o odrzuceniu skargi, a następnie postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.