I OZ 60/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 listopada 2014 r. sygn. akt III SAB/Kr 46/12 o odrzuceniu zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 marca 2014 r. sygn. akt III SAB/Kr 46/12 o odrzuceniu skargi kasacyjnej A.M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. akt III SAB/Kr 46/12 o odrzuceniu skargi A.M. na bezczynność Okręgowego Inspektora Pracy [...] postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 marca 2014 r. sygn. akt III SAB/Kr 46/12 odrzucił skargę kasacyjną A.M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. akt III SAB/Kr 46/12 o odrzuceniu skargi A.M. na bezczynność Okręgowego Inspektora Pracy [...]. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia pełnomocnika A.M. – A.J. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 13 listopada 2014 r. sygn. akt III SAB/Kr 46/12 odrzucił w/w zażalenie. W uzasadnieniu postanowienia podał, że zgodnie z treścią art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. O obowiązku tym skarżąca została pouczona w pkt 5 pisma Sądu z dnia 14 maja 2014 r. (k. 121 akt sądowych), wraz z którym doręczono jej odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 marca 2014 r. Pomimo przymusu adwokacko – radcowskiego zażalenie zostało jednak sporządzone przez pełnomocnika skarżącej – A.J., który nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem. W sprawie nie zostały zatem zachowane niezbędne wymogi formalne zażalenia, co skutkowało jego odrzuceniem. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia pełnomocnika A.M. – A.J. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 4 p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 tej ustawy stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 p.p.s.a.). W związku z powyższym stwierdzić należy, iż skoro z akt sprawy nie wynika, aby pełnomocnik A.M. – A.J. należał do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1- 3 p.p.s.a., a złożone w tej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało sporządzone przez niego osobiście, to Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że zażalenie było niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.