I OZ 740/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 marca 2014 r., sygn. akt IV SO/Gl 44/13 pozostawiające bez rozpoznania wniosek Z. R. z dnia 5 grudnia 2013 r. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie z wniosku Z. R. z dnia 8 lipca 2013 r. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu od orzekania w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 254/13 postanawia: oddalić zażalenie.

W sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu pod sygn. akt IV SA/Wr 254/13 Z. R. złożył wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów tego Sądu oraz wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 października 2013r., sygn. akt I OW 256/13, wyznaczył Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach jako właściwy do rozpoznania wskazanego wyżej wniosku. Po przekazaniu akt, w wykonaniu zarządzenia z dnia 18 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał Z. R. do uzupełnienia braków wniosku o wyłączenie sędziów, poprzez wskazanie imienia i nazwiska sędziów, których wniosek dotyczy oraz wskazanie i uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia odnoszących się do każdego sędziego z osobna – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W piśmie z dnia 5 grudnia 2013 r. Z. R. zawarł m.in. wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 grudnia 2013 r. wezwano Z. R. do uzupełnienia braków złożonego wniosku, poprzez wskazanie imienia i nazwiska sędziów, których wniosek dotyczy oraz wskazanie i uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia odnoszących się do każdego z osobna – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Odpis tego wezwania został doręczony Z. R. w dniu 7 stycznia 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W odpowiedzi na wskazane wyżej zarządzenie, w dniu 13 stycznia 2014 r. Z. R. złożył do biura podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pismo datowane na ten sam dzień, które to pismo – jak podał Sąd I instancji – w dniu 16 stycznia 2014 r. zostało przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach jako do sądu właściwego. W piśmie tym Z. R. za bezcelowe uznał wskazywanie imion i nazwisk sędziów, których wyłączenia się domaga i podał, że wyłączenia sędziów domaga się z innych powodów niż wskazane w art. 18 i 19 p.p.s.a. Zarządzeniem z dnia 17 marca 2014 r., sygn. akt IV SO/Gl, na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej p.p.s.a.) pozostawił bez rozpoznania wniosek Z. R. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wskazując, że pismo z dnia 13 stycznia 2014 r. złożono po terminie. Sąd wskazał, że w przypadku nadania pisma pocztą, dla zachowania terminu do jego wniesienia, powinno być ono zaadresowane na właściwy adres. W niniejszej sprawie – wobec okoliczności, iż pismo z dnia 13 stycznia 2014 r. Z. R. zaadresował i wysłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zamiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – uznano, że za faktyczną datę wniesienia tego pisma do właściwego sądu należy przyjąć datę, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nadał pocztą pismo z dnia 13 stycznia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, czyli dzień 16 stycznia 2014 r. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że w sytuacji nieuzupełnienia przez Z. R. braków formalnych wniosku z dnia 5 grudnia 2013 r., należało wniosek ten - na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a.- pozostawić bez rozpoznania. Na to zarządzenie Z. R. złożył zażalenie powołując argumenty na okoliczność przyznania mu prawa pomocy – adwokata z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 65 § 2 K.p.a., podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Jednakże pismo składane do sądu administracyjnego – w odróżnieniu od pisma składanego na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego – podlega rygorom wynikającym z ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Termin w postępowaniu sądowoadministracyjnym uważa się za zachowany, gdy w tym czasie pismo wpłynie do właściwego sądu. Wyjątki od tej zasady przewidziane zostały w art. 83 § 2 – 4 p.p.s.a, a wśród nich nie został przewidziany przypadek wniesienia pisma do niewłaściwego sądu. Oznacza to, że w przypadku wniesienia pisma do niewłaściwego sądu, termin do jego złożenia jest zachowany tylko wówczas, jeśli przed upływem terminu zostanie ono przesłane do sądu właściwego. Ewentualne ryzyko przekroczenia terminu oraz skutki z tym związane obciążają stronę postępowania. W niniejszej sprawie wskazany wymóg nie został zachowany, gdyż skarżący chociaż złożył uzupełnienie braków formalnych (pismo z dnia 13 stycznia 2014 r.) w ustawowym terminie, który upływał z dniem 14 stycznia 2014 r., jednakże do niewłaściwego sądu, tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który następnie pismo to przekazał według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach – w dniu 16 stycznia 2014 r. i tę datę należało uznać za dzień wniesienia pisma do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zatem Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż pismo Z. R. z dnia 13 stycznia 2014 r. zostało wniesione z uchybieniem wskazanego w wezwaniu 7 – dniowego terminu i z tego powodu wniosek o wyłączenie sędziów – na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. – pozostawił bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.