I OZ 733/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 lipca 2014 r. o sygn. akt II SO/Lu 26/14 w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie z wniosku T.W. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy N. za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie zmiany ostatecznej decyzji dotyczącej specjalnego zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

T.W. złożyła do sądu wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy N. za nieprzekazanie do sądu skargi z dnia 21 grudnia 2012 r. w sprawie zmiany ostatecznej decyzji dotyczącej specjalnego zasiłku celowego. Jednocześnie wnioskodawczyni zwróciła się o "pomoc prawną". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przyznania prawa pomocy. Wskazał w uzasadnieniu, że skoro skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana sądowi przez organ w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, to nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o wymierzenie temu organowi grzywny na podstawie art. 54 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 247 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła T.W. Podniosła w nim, że wniosek dotyczy sprawy nieprzekazania skargi z dnia 21 października 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści wniosku T.W. z dnia 30 kwietnia 2014 r. o wymierzenie grzywny wynika, że dotyczy on nieprzekazania skargi z dnia 21 grudnia 2012 r., nie zaś – jak argumentuje wyżej wymieniona – z dnia 21 października 2012 r. Data 21 grudnia 2012 r. widnieje również na kserokopii skargi załączonej do zażalenia T.W. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji w prawidłowy sposób ocenił i wykazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest oczywiście bezzasadny, gdyż skarga została przekazana przez organ z zachowaniem terminu. Tym samym WSA prawidłowo zastosował art. 247 w zw. z art. 64 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem zażalenie podlegało oddaleniu.. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.