I OZ 679/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, , , po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 października 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 825/16 o odrzuceniu skargi T. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu.

Postanowieniem z dnia 4 października 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 825/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę T. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w sposób zastępczy w rozumieniu art. 44 kpa, w dniu 22 lipca 2016 r., a zatem termin do jego zaskarżenia skargą do Sądu upłynął w dniu 21 sierpnia 2016 r. T. W. w dniu 24 sierpnia 2016 r. wniósł bezpośrednio do Sądu skargę na opisane powyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 25 sierpnia 2016 r. przedmiotowa skarga została przesłana do organu. Mając na uwadze, że skarżący wniósł skargę bezpośrednio do Sądu, a nie do organu, który wydał zaskarżone postanowienie, za pośrednictwem którego, w myśl art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm., zwanej dalej: "ppsa"), powinna zostać złożona, to dla oceny zachowania terminu do jej wniesienia, Sąd pierwszej instancji przyjął datę 25 sierpnia 2016 r., tj. dzień przekazania jej przez Sąd do organu. Z tych przyczyn, z uwagi na fakt że w sprawie został przekroczony trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 ppsa, Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, skargę jako spóźnioną, odrzucił. T. W. wniósł na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia zarzucił Sądowi pierwszej instancji dokonanie nieprawidłowych ustaleń co do terminu zastępczego doręczenia mu postanowienia. Podniósł, że "po moim powrocie do Poznania, który nastąpił po dniu 22 lipca nie znalazłem w skrytce pocztowej awiza wskazującego na to, że była próba doręczenia". Ponadto na kopercie, która wróciła do nadawcy znajdują się nieścisłości uniemożliwiające prawidłowe ustalenie kiedy nastąpiło doręczenie zastępcze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie przesyłka zawierająca odpis postanowienia organu z dnia [...] czerwca 2016 r. została zaadresowana do skarżącego T. W. na adres: "skr. poczt. [...],[...] Poznań [...]" (k. 11 akt administracyjnych). Przesyłka ta została nadana w dniu 5 lipca 2016 r. w placówce pocztowej "Poznań [...]". W pkt. 2 zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej przesyłki zawarto adnotację, że nie doręczono jej w sposób określony w pkt 1 (do rąk odbiorcy) i pozostawiono przesyłkę w placówce pocztowej, o fakcie tym w dniu 8 lipca 2016 r. umieszczono zawiadomienie w "oddawczej skrzynce pocztowej". Jak wynika z adnotacji zawartej na kopercie, data ta stanowiła tzw. pierwsze awizowanie, drugie miało miejsce w dniu 18 lipca 2016 r. Ponadto na kopercie widnieje zapis "ZWROT nie podjęto w terminie" wraz z odciskiem datownika "27072016 Poznań [...] ". Z kolei na zwrotnym potwierdzeniu odbioru w pkt. 4, wydający przedmiotową przesyłkę odnotował, że nie doręczono jej, gdyż nie podjęto przesyłki z placówki pocztowej, wskazując na datę 27.06.2016 r., pod czym widnieje nieczytelny podpis pracownika poczty. Dokonując oceny prawidłowości sposobu doręczenia przedmiotowej przesyłki, nie można jednoznacznie stwierdzić, że jest ono zgodne z przepisami regulującymi doręczanie pism, w szczególności z art. 44 kpa. Po pierwsze, doręczyciel, zawiadamiając o pierwszym pozostawieniu pisma w placówce pocztowej wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia (art. 44 § 2 kpa), zaznaczył, że umieścił je w oddawczej skrzynce pocztowej, co budzi wątpliwości w zakresie prawidłowego awizowania przesyłki. Niezrozumiałe jest, dlaczego doręczyciel zaznaczył, że pozostawił awizo w oddawczej skrzynce pocztowej, a nie skrytce pocztowej wskazanej na kopercie. Należy podkreślić, że skarżący wskazał, jako swój adres do doręczeń na skrytkę pocztową, znajdującą się placówce operatora pocztowego Poznań [...] i to z niej odbiera swoją korespondencję. Powyższe może świadczyć o zasadności jego twierdzeń, że po powrocie do Poznania nie znalazł w swojej skrytce pocztowej awiza, skoro zawiadomienie o pierwszym awizowaniu umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Po drugie, jak również słusznie zostało zarzucone w zażaleniu, istnieje rozbieżność co do daty stwierdzenia niepodjęcia przez adresata przesyłki z placówki pocztowej, bowiem odcisk datownika, potwierdzający ten fakt wskazuje na dzień "27072016", natomiast odręczna adnotacja na dzień 27.06.2016 r. Biorąc zatem pod uwagę opisane wyżej okoliczności co do sposobu doręczenia skarżącemu przedmiotowej przesyłki, przedwczesne jest stanowisko Sądu pierwszej instancji o doręczeniu jej z dniem 22 lipca 2016 r. i w konsekwencji odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej po terminie. Tym samym zażalenie skarżącego okazało się zasadne. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.