I OZ 67/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 października 2025 r. sygn. akt II SA/Łd 260/25 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 20 lutego 2025 r. nr SKO.4115.29.2025 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 22 października 2025 r. sygn. akt II SA/Łd 260/25, na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - odrzucił wniosek [...] o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL. W ocenie Sądu I instancji skarżący nie uzupełnił wniosku o przywrócenie terminu poprzez wskazanie przyczyny uchybienia, czasu jej ustania oraz uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu - wobec czego z mocy ustawy wniosek podlegał odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, zarzucając naruszenie przez Sąd I instancji art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., wskazując, że kontakt z skarżącym jest utrudniony, że skarżący ciągle ma problemy zdrowotne po wypadku co uniemożliwia mu podejmowanie wielu czynności, w tym manualnych, a także że dolegliwości zdrowotne skarżącego nadal wymagają regularnych konsultacji i leczenia, co nie pozwala mu na pełne skoncentrowanie się na sprawie sądowej. W konsekwencji wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i pozytywne rozpatrzenie wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. W myśl art. art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności powinien zostać złożony w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, a także do sądu, w którym czynność miała być dokonana. We wniosku należy uprawdopodobnić przyczyny uchybienia terminu oraz przyczyny braku winy w uchybieniu terminu. Skarżący na wezwanie Sądu w żaden sposób nie uzasadnił swojego wniosku o przywrócenie terminu do wskazania numeru PESEL, nie wskazał daty ustania uchybienia terminu ani przyczyny. Znacznie później, czyli z uchybieniem terminu do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu, skarżący złożył wyjaśnienia, częściowo sam a częściowo za pośrednictwem pełnomocnika, które nie są w stanie podważyć zasadnego postanowienia Sądu I instancji. Reasumując - skarżący brak formalny skargi (numer PESEL) uzupełnił z uchybieniem terminu, i kolejno wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi złożył niekompletny, co wymagało uzupełnienia i braki formalne tego wniosku skarżący również uzupełnił z uchybieniem terminu, czyniąc go niedopuszczalnym. Stwierdzić zatem należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawidłowo uznał, iż skarżący uchybił terminowi do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu, czyli złożył niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu, dlatego wniosek ten podlegał odrzuceniu stosownie do art. 88 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o przyznaniu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu bowiem wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu na zasadzie prawa pomocy, należne od Skarbu Państwa (art. 250 § 1 p.p.s.a.), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu unormowanym w przepisach art. 254 § 1 i art. 258 - 261 p.p.s.a.