I OZ 660/23

Dnia 23 stycznia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.W.-S., E.S. i A.S.-S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 1835/22 o odrzuceniu skargi A. S.-S. w sprawie ze skargi E.W.-S., E.S. i A.S.-S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 10 maja 2022 r. nr KOC/1701/Go/22 w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 stycznia 2023 r. sygn. akt I SA/Wa 1835/22, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej p.p.s.a.) - z uwagi na nie podpisanie skargi przez A.S.-S. - odrzucił skargę A.S.-S.. W piśmie z dnia 15 lutego 2023 r. skarżący E.W.-S., E.S. i A.S.-S. złożyli zażalenie na powyższe postanowienie Sądu, zaskarżając je w całości i wskazując, że brak podpisu A.S.-S. na skardze był niedopatrzeniem i nastąpił z ich winy. Wraz z zażaleniem kolejny raz skarżący nadsyłają pełnomocnictwo udzielone przez A.S.-S. stanowiące jedynie kserokopię – nie będące oryginałem, ani nie będące potwierdzone za zgodność z oryginałem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo procesowe strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W konsekwencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę na posiedzeniu niejawnym, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Bezspornie w rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, która zawierała braki formalne. Skarżący E.W.-S. i E.S. na wezwanie uzupełnili braki formalne. Sąd wezwał także skarżącą A.S.-S. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. W pierwszej kolejności wezwanie skierowano do E.S., do nadesłania oryginału pełnomocnictwa bądź poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa do reprezentowania A.S.-S. Z uwagi na jego nienadesłanie, ponowne wezwanie prawidłowo Sąd I instancji skierował do A.S.-S., jako skarżącej która nie podpisała skargi. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie Sądu zostało skierowane na podany w skardze adres do korespondencji. W dniu 22 grudnia 2022 r., zwrócono przesyłkę do Sądu z adnotacją na kopercie "Zwrot - nie podjęto w terminie’’ oraz o podwójnym awizowaniu (w dniach: 29 listopada 2022 r. i 7 grudnia 2022 r.). Przesyłkę należało zatem uznać za skutecznie doręczoną z dniem 13 grudnia 2022 r., stosownie do treści art. 73 p.p.s.a. Wezwanie Sądu pozostało bez odpowiedzi. Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi. Nie mógł w rozpoznawanej sprawie odnieść zamierzonego skutku argument zażalenia, że Skarżąca nie podpisała skargi z winy jej pełnomocnika, z uwagi na niedopatrzenie, oraz z uwagi na przebytą całą rodziną infekcję wirusową. Obowiązujące przepisy prawa nie przewidują odstępstw od zasad skutecznego wniesienia pisma procesowego do sądu. Skuteczne wniesienie pisma to takie które nie zawiera braków formalnych. Zasadnie zatem stwierdził Sąd I instancji, że skargę A.S.-S., z uwagi na jej niepodpisanie należało odrzucić. Termin wyznaczony przez Sąd jest terminem ustawowym i Sąd nie ma możliwości jego wydłużania. Tym samym argumentacja zażalenia nie znajduje uzasadnienia, brak było bowiem podstaw do uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.