I OZ 585/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 1063/12 o oddaleniu wniosku R. S. o wyłączenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Katarzyny Grzegorczyk-Meder od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 24 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 1063/12 oddalił wniosek R. S. o wyłączenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Katarzyny Grzegorczyk-Meder od rozpoznania sprawy ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 3 sierpnia 2012 r. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że skarżący na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2013 r. złożył pisemny wniosek o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder od prowadzenia sprawy z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 3 sierpnia 2012 r. Jako podstawę wyłączenia skarżący wskazał stosowanie przez ww. sędziego w procedurze sądowej i orzecznictwie "omnipotencji władczej funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego". Wyjaśnił, iż obiektywne powody wywołujące uzasadnione wątpliwości co do bezstronności, obiektywizmu i wiarygodności sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder wynikają z udziału i zachowania tego sędziego w rozpoznawaniu innych jego spraw, w tym o sygn. akt II SA/Sz 277/10. Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder złożyła oświadczenie, w którym wskazała, że nie istnieją przesłanki wymienione w art. 18 p.p.s.a. oraz okoliczności mogące wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w rozpoznanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozpoznając przedmiotowy wniosek stwierdził, że został on oparty jest na odczuciach wnioskodawcy, które nie znajdują oparcia w materiałach niniejszej sprawy. W ocenie Sądu brak jest zatem podstaw prawnych w ramach art. 18 § 1 p.p.s.a. do uwzględnienia wniosku. Sąd podkreślił, że subiektywne przekonanie o braku bezstronności sędziego, oparte wyłącznie na okoliczności orzekania tego sędziego w niniejszej sprawie, nie daje podstawy do wyłączenia sędziego, jeżeli nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak tej bezstronności. Okoliczność, że skarżący nie zgadza się z oświadczeniem sędziego złożonym w innej sprawie, nie uzasadnia uznania, że zachodzi wątpliwość co do bezstronności sędziego. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. S., domagając się jego uchylenia i uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a." Art. 18 § 1 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 p.p.s.a. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder od rozpoznawania sprawy ze skargi R. S.. Ponadto wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Należy także podkreślić, iż Sąd Najwyższy stwierdził: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Skarżący nie wskazał, ani też nie udowodnił żadnych okoliczności uzasadniających wniosek, co czyni jego zarzuty nietrafnymi. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek strony, co znajduje uzasadnienie w obowiązujących przepisach prawa. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.