I OZ 446/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 1173/09 o wyłączeniu sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk – Meder od orzekania w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić zażalenie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, działając na wniosek R.S., wyłączył sędziego WSA Katarzynę Grzegorczyk – Meder od udziału w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 13 lutego 2007 r. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R.S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz w szczegółowym katalogu zawartym w tym przepisie. W pkt 6 § 1 tego artykułu przewidziano, że postanowienia w sprawie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziego są zaskarżalne. Przyjąć zatem trzeba, iż, a contrario, nie podlega zaskarżeniu postanowienie uwzględniające taki wniosek. Tym samym zażalenie wniesione w tym przedmiocie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.