I OZ 481/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 578/09 o odmowie umorzenia należności z tytułu nieuiszczonej grzywny w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie

Zarządzeniem z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 578/09 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu odmówił D. W. i M. W. umorzenia należności z tytułu nieuiszczonej grzywny w kwocie 1.000 zł. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że pismem z dnia 11 kwietnia 2011 r. wnioskodawcy domagali się umorzenia nałożonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 sierpnia 2010 r. kary porządkowej grzywny za ubliżanie Sądowi oraz referendarzowi sądowemu. Odmawiając umorzenia w/w należności Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu stwierdził, że strona nie wykazała wystąpienia przesłanek wymienionych w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. Nr 221, poz. 2194). Skarżący nie mają nikogo na utrzymaniu, łączny dochód dwuosobowej rodziny wynosi [...] zł, a koszty miesięcznego utrzymania wynoszą 292 zł. Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli D. W. i M. W., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu podnieśli szereg argumentów nie związanych bezpośrednio z zaskarżonym zarządzeniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 229 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywny, o której mowa w art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. Stosownie natomiast do treści § 2 ust. 1, wydanego w ramach delegacji zawartej w art. 229 § 2 ustawy, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania i rozkładania na raty oraz cofania odroczenia lub rozłożenia na raty nieuiszczonych należności sądowych orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, umorzenie należności sądowych może nastąpić z urzędu lub na wniosek dłużnika. W myśl § 3 tego rozporządzenia należności mogą być umorzone na wniosek dłużnika w części lub w całości, jeżeli dłużnik wykaże, że z uwagi na swoją sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów nie jest w stanie ich uiścić, a ściągnięcie należności w drodze egzekucji spowodowałoby dla dłużnika lub jego rodziny nadmierne obciążenie majątkowe lub inne ciężkie skutki. Mając na uwadze treść powyższych przepisów należy podzielić ocenę wyrażoną w zaskarżonym zarządzeniu, że wniosek D. W. i M. W. o umorzenie wskazanej w nim należności nie mógł być uwzględniony. Jak zasadnie podniesiono źródłem utrzymania rodziny skarżących są świadczenia emerytalne w łącznej kwocie [...] zł miesięcznie. Ponadto, jak wynika z oświadczenia z dnia 15 maja 2011 r. są oni współwłaścicielami działek nr [...] i [...] w N. w 1/4 o powierzchni [...]m2, natomiast ich stałe miesięczne koszty wynoszą: 200 zł na lekarstwa, 70 – 100 zł za prąd i 56 zł za gaz. Te okoliczności, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazują, że wnioskodawcy są w stanie uiścić należność sądową w kwocie 1.000 zł. Okoliczność ponoszenia przez stronę kosztów związanych z prowadzeniem licznych spraw przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie mogła mieć wpływu na zmianę zaskarżonego zarządzenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i 198 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.