I OZ 393/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 lutego 2018 r. sygn. akt III SA/Kr 655/17 o odrzuceniu zażalenia K. J. za zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 grudnia 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 655/17 o doręczeniu odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia [...] czerwca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie K. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 grudnia 2017 r. o doręczeniu odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o terminie sposobie wniesienia zażalenia. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, skarżący wyraził sprzeciw w zakresie pouczenia o obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, zawartego w powyższym zarządzeniu z dnia 14 grudnia 2017 r., podnosząc, że jest ustawowo zwolniony od kosztów sądowych w całości. Zdaniem jednak Sądu pierwszej instancji zażalenie to podlega odrzuceniu stosownie do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), gdyż nie przewidziano możliwości wniesienia na takie zarządzenie zażalenia. Przedmiotowe pouczenie jest natomiast zgodne ze wzorem ustalonym przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaś w niniejszej sprawie jest ustawowo zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. d P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył K. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stwierdzić trzeba, iż zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 194 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sąd administracyjnego w przypadkach przewidzianych w tym przepisie oraz w przepisach odrębnych, a także na zarządzenia, np. w sprawie pozostawienia pisma bez rozpoznania, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie (art. 49 § 2 P.p.s.a.) oraz na zarządzenie w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 1 P.p.s.a.). Prawo do wniesienia zażalenia na zarządzenie wymaga jednak wyraźnego przepisu prawa, który taki środek zaskarżenia przyznaje stronie, a którego w niniejszej sprawie brak. Jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji pouczenie o terminie i sposobie wniesienia zażalenia zawarte w zażaleniu nie podlega kontroli w drodze zażalenia i z tych też przyczyn, Sąd pierwszej instancji słusznie je odrzucił. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił rozpoznawane zażalenie.